Wednesday, February 23, 2011

കാരന്‍ ആംസ്ട്രോങ്ങ്‌

ചരിത്രത്തിന്‍റെ കാണാപ്പുറങ്ങളില്‍ എന്നോ നഷ്ടപ്പെട്ടുപോയ അറിവിന്‍റെ മുത്തുകള്‍, അല്ലെങ്കില്‍ ആരുടെയൊക്കെയോ കുത്സിത ശ്രമങ്ങളുടെ ഫലമായി പുറംലോകം കാണാതെ പോയ ചില ചരിത്ര സത്യങ്ങള്‍ . അവയെല്ലാം പെറുക്കിയെടുത്ത് കൃത്യമായി അടുക്കിവെച്ച് ഞങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ അവതരിപ്പിക്കുകയാണ് പ്രാസംഗികന്‍. ലോക മുസ്‌ലിങ്ങളുടെ വളര്‍ച്ചയും പ്രവര്‍ത്തന രീതിയും അവയെ നോക്കിക്കണ്ട മുസ്‌ലിങ്ങളും അവരുടെ വിലയിരുത്തലുകളും ഒക്കെയാണ് ചര്‍ച്ച. പക്ഷേ, സംസാരത്തിനിടയ്ക്ക് എപ്പോഴോ ഒരു പേര് പറഞ്ഞു പ്രാസംഗികന്‍. "കാരന്‍ ആംസ്ട്രോങ്ങ്‌". ഞാനിതുവരെ കേട്ടിട്ടില്ലാതിരുന്ന ഒരു പേരായിരുന്നു അത്. വീട്ടില്‍ പോയി നെറ്റില്‍ ഒന്ന് പേര് പരതി നോക്കിയപ്പോള്‍, കാരന്‍ ആംസ്ട്രോങ്ങിനെ കുറിച്ചുള്ള വിവരണങ്ങള്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ സ്വയം ഒരു അപഹാസ്യത തോന്നി. എന്‍റെ അന്വേഷണത്വരയും അറിവിനോടുള്ള തൃഷ്ണയും എത്രത്തോളം വികലമാണെന്ന തിരിച്ചറിവില്‍. ഇത്രയ്ക്ക് പ്രശസ്തയായ ഒരു വ്യക്തിയെ കുറിച്ച് മനസ്സിലാക്കാന്‍ കഴിയാതിരുന്ന, പേര് ഒന്ന് കേള്‍ക്കുക പോലും ചെയ്യാതിരുന്ന തന്റെ അറിവിന്‍റെ സീമ ഏറ്റവും അടുത്തായിരുന്നുവെന്ന ബോധ്യപ്പെടലില്‍.

1949 നവംബര്‍ 14 നാണ് കാരന്‍ ആംസ്ട്രോങ്ങ്‌ എന്ന എഴുത്തുകാരി ബ്രിട്ടനില്‍ ജനിച്ചത്‌. കൗമാര കാലഘട്ടങ്ങളില്‍ ഒരു കന്യാസ്ത്രീയായിരുന്ന കാരന്‍ പിന്നീട് അതുപേക്ഷിക്കുകയും അതിലെ തിക്താനുഭവങ്ങള്‍ വിവരിച്ചുകൊണ്ട് 1982 ല്‍ "Through the Narrow Gate" എന്ന ഗ്രന്ഥം രചിക്കുകയുമുണ്ടായി.അതേറെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ടു. എന്നാല്‍ അവര്‍ ഇസ്‌ലാമിനെ കുറിച്ച് പഠിക്കുകയും പാശ്ചാത്യരില്‍ അധികം പേര്‍ക്കും ഉണ്ടാവുന്ന മുന്‍വിധിയൊന്നും കൂടാതെ പ്രവാചകന്‍ മുഹമ്മദ്‌() യുടെ ജീവിതത്തെ നോക്കി കാണാന്‍ ശ്രമിക്കുകയും തദ്വാര "Muhamed : A Biography of the Prophet" എന്ന പേരില്‍ ഒരു ഗ്രന്ഥം രചിക്കുകയും ചെയ്തപ്പോള്‍ ലോക മാധ്യമ രംഗത്ത് അത് ചര്‍ച്ചയായി. ജൂത-ക്രൈസ്തവ വിഭാഗങ്ങളില്‍ പ്രാതിനിധ്യമുള്ള ഒരു രചയിതാവ് ആയത് കൊണ്ടാവാം അതിനൊരു പ്രത്യേകത വന്നത്. വളരെ ക്രിയാത്മകമായ രീതിയിലാണ് കൃതിയിലൂടെ അവര്‍ പ്രവാചക ജീവിതത്തെ സമീപിച്ചിരിക്കുന്നത്. അത് വായിച്ചു കഴിഞ്ഞ ആനന്ദത്തിലാണ് ഞാന്‍ നിങ്ങളുമായി അത് അല്‍പ്പം പങ്ക് വെയ്ക്കാമെന്ന് തീരുമാനിച്ചത്.

മുഹമ്മദ്‌ നബി() എന്ന പ്രവാചകന്‍റെ ജീവ ചരിത്രം വിവരിക്കുന്ന കൃതി വായിക്കേണ്ട ഒരു പുസ്തകം തന്നെയാണ്. ഇന്ന് പല ആളുകളും പ്രവാചകനെ() മോശമായി ചിത്രീകരിക്കാന്‍ അല്ലെങ്കില്‍ മനപ്പൂര്‍വ്വം തെറ്റിദ്ധരിപ്പിക്കുവാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന പല സംഭവങ്ങളും
അതിന്റെ യാഥാര്‍ത്ഥ്യം ഉള്‍ക്കൊണ്ട്‌ സത്യസന്ധമായി കാരന്‍ ഇവിടെ വിവരിക്കുന്നുണ്ട്. മുഹമ്മദ്‌
നബി)യെ ഇകഴ്ത്താന്‍ കിട്ടുന്ന സന്ദര്‍ഭങ്ങള്‍ പരമാവധി ഉപയോഗപ്പെടുത്താന്‍ മത്സരിക്കുന്ന ആളുകള്‍ ഒരുപാടുള്ള ഒരു സമൂഹത്തില്‍ നിന്നും വന്ന കാരന്‍ ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ശ്രമം നടത്തുമ്പോള്‍ അത് അംഗീകരിക്കുന്നതോടൊപ്പം തന്നെ അതിലെ പോരായ്മകളേയും ചൂണ്ടി കാട്ടേണ്ടതുണ്ട് .

ഇത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥ രചന നടത്തുമ്പോള്‍ പല തരത്തിലുള്ള പുസ്തകങ്ങളും മറ്റും വായിക്കുകയും അത്തരത്തില്‍ തന്നെ ഈ വിഷയവുമായി ബന്ധപെട്ട പല കാര്യങ്ങളും അന്വേഷിച്ചറിയേണ്ടതായിട്ടുണ്ട് . അപ്പോഴെല്ലാം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ട ഒരു കാര്യം കിട്ടുന്ന വിവരങ്ങള്‍ കൃത്യമായ ശ്രോതസ്സില്‍ നിന്നും തന്നെയാണോ എന്ന് ഉറപ്പു വരുത്തേണ്ടതാണ് . അവര്‍ക്ക് പറ്റിയ ഒരു അബദ്ധവും അത് തന്നെയാണ്. മുസ്‌ലിം നാമധാരികളുടെ ഗ്രന്ഥങ്ങള്‍ എല്ലാം ഇസ്‌ലാമികമല്ല.പരിശോധനയ്ക്കായി അവര്‍ തെരഞ്ഞെടുത്ത പലതിലും തെറ്റായ വിവരണങ്ങള്‍ ഉള്ളത് കൊണ്ട് തന്നെ അത് കാരന്റെ പുസ്തകത്തിലും ചെറിയ തോതില്‍ നിഴലിക്കുന്നുണ്ട്. കെട്ടുകഥകള്‍ നിറഞ്ഞ പല 'ഇസ്‌ലാമിക ഗ്രന്ഥത്തിലും' കാരന്‍ തപ്പി നോക്കിയിട്ടുണ്ടാവും.പല അബദ്ധങ്ങളുടേയും അലകള്‍ ഇതില്‍ ദൃശ്യമാവുന്നത്കൊണ്ട് അങ്ങിനെ സംശയിക്കേണ്ടിയിരിക്കുന്നു.

മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ) ഖുര്‍ആന്‍ എന്ന ഏറ്റവും മികച്ച ഒരു സാഹിത്യ കൃതി സൃഷ്ടിച്ചു എന്നൊരു പരമാര്‍ശം ഈ ഗ്രന്ഥത്തില്‍ ഉണ്ട്. തികച്ചും തെറ്റാണത്. ഖുര്‍ആന്‍ മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ) സൃഷ്ടിച്ചതല്ല. മറിച്ച് ,അത് ദൈവത്തില്‍ നിന്നും അവതരിപ്പിക്കപ്പെട്ടതാണ് .കൃത്യമായും ഖുര്‍ആനെ പഠിച്ചാല്‍ മനസ്സിലാവുന്ന ഒരു കാര്യവുമാണ് അത്. പ്രവാചകന്‍ (സ) മരണപ്പെട്ട് വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക് ശേഷമാണ് ഖുര്‍ആന്‍ സമാഹരിച്ചത് എന്നൊരു പരാമര്‍ശവും ഇതിലുണ്ട്.വലിയ ഒരു അബദ്ധമാണത്. ഖുര്‍ആന്‍ പ്രവാചകന്‍(സ)യുടെ ജീവിത കാലത്ത് തന്നെ ക്രോഡീകരിക്കപ്പെട്ടിട്ടുണ്ട്. നബി(സ) യുടെ വിയോഗാനന്തരം,രണ്ട് ചട്ടകള്‍ക്ക് ഇടയിലുള്ള ഒരു ഗ്രന്ഥമാക്കുകയാണ് അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുയായികള്‍ ചെയ്തത്.

അതുപോലെ തന്നെയാണ് മുഹമ്മദ്‌ നബി (സ) യുടെ പ്രിയ പത്നിമാരെ സംബധിച്ചുള്ള ചില വാസ്തവ വിരുദ്ധമായ ചില പരാമര്‍ശങ്ങളും, സൗര്‍ ഗുഹയ്ക്ക് മുന്നിലായി ഒറ്റ രാത്രി കൊണ്ട് വളര്‍ന്ന അക്കേഷ്വാ മരവും, എല്ലാ അറബികള്‍ക്കുമായുള്ള പ്രവാചകനായി തന്നെ അയച്ചുവെന്ന ധ്വനിയുള്ള പ്രവാചകന്‍റെ (സ) തെറ്റായ മൊഴിയും തുടങ്ങി അങ്ങിനെ പോവുന്നു ചെറുതും വലുതുമായ പല പ്രസ്താവനകള്‍. രാഷ്ട്രീയ ലക്ഷ്യം ഉന്നമാക്കി കൊണ്ടുള്ളതാണ് ഹിജ്റ എന്ന കാരന്‍റെ വിവരണവും ദാറുല്‍ ഹര്‍ബ്, ദാറുല്‍ ഇസ്‌ലാം എന്ന വിഷയത്തിലുള്ള അവരുടെ വികലമായ അറിവും പറയാതിരിക്കാന്‍ നിവര്‍ത്തിയില്ല.

ഇങ്ങിനെയൊക്കെയാണെങ്കിലും കാരന്‍ ആംസ്ട്രോങ്ങ്‌ എന്ന അസാധാരണ ധൈര്യമുള്ള എഴുത്തുകാരിയുടെ പ്രതിബദ്ധത എടുത്തു പറയാതിരിക്കാന്‍ വയ്യ.കാരണം ശക്തമായ എതിര്‍പ്പുകള്‍ക്കിടയില്‍ നിന്ന് സധൈര്യം തനിക്ക് സത്യമെന്ന് തോന്നിയ കാര്യങ്ങള്‍ വിളിച്ചു പറയാന്‍ തന്റേടം കാണിച്ച അവരെ അഭിനന്ദിക്കുക തന്നെ വേണം.ഒരു മഹാഭൂരിപക്ഷം, സത്യത്തെ വികൃതമാക്കി ചരിത്രത്തെ കൊഞ്ഞനം കുത്തുമ്പോള്‍ ,തന്‍റെ ആദര്‍ശം അല്ലാഞ്ഞിട്ടു കൂടി അതല്ല ശരി ഇതാണ് ശരി എന്നെങ്കിലും പറയാന്‍ സ്ഥൈര്യം കാണിച്ച ആ ധീര വനിതയുടെ തീരുമാനത്തിന് ഒരു സല്യൂട്ട് നല്‍കി കൊണ്ടെങ്കിലും ഞാന്‍ എന്‍റെ ധാര്‍മിക പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു.





















Friday, August 27, 2010

ഇന്ത്യയും ഇസ്‌ലാമും അമുസ്‌ലിങ്ങളും

വീണ്ടുമൊരു റമദാന്‍ 17. ഇന്നത്തെ ദിവസത്തിന്റെ പ്രാധാന്യത്തെ കുറിച്ച് കഴിഞ്ഞ വര്‍ഷം ഇതേ ദിവസത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിച്ച ഒരു പോസ്റ്റില്‍ നമ്മള്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തതാണ്. ഇന്ത്യയെ പോലുള്ള ഒരു ബഹുമത സമൂഹം നിലനില്‍ക്കുന്ന ഒരു രാഷ്ട്രത്തില്‍ ഒരു സായുധ ജിഹാദിന്റെ ആവശ്യകതയും അനാവശ്യവും നമ്മള്‍ അവിടെ കണ്ടതാണ്. ഇത് ഇന്ത്യയാണ്. ഹിന്ദുവും മുസ്‌ലിമും ക്രിസ്ത്യാനിയും ബുദ്ധനും ജൈനനും മതമില്ലാത്തവനും കോണ്‍ഗ്രസ്സുകാരനും കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ്കാരനും ബിജെപി യും ലീഗും ദളും അരാഷ്ട്രീയവാദിയും മലയാളിയും തമിഴനും പഞ്ചാബിയും കാശ്മീരിയും കറുത്തവനും വെളുത്തവനും ഉള്ളവനും ഇല്ലാത്തവനും എല്ലാം ജീവിക്കുന്ന നമ്മുടെ അഭിമാന ഭാരതം. എല്ലാവര്‍ക്കും അവരവരുടെ ഇഷ്ടമനുസരിച്ച് ഭാഷയും മതവും സംസ്ക്കാരവും തെരഞ്ഞെടുക്കാന്‍ സ്വാതന്ത്ര്യമുള്ള സുന്ദര ഭാരതം.

ഇവിടെ ജീവിക്കേണ്ട ഒരു മുസ്‌ലിം അവിടെയുള്ള അമുസ്‌ലിങ്ങളുമായി എങ്ങിനെ ഇടപെടണം എന്ന കാര്യത്തില്‍ കൃത്യമായ ഒരു മാര്‍ഗ്ഗ രേഖയുണ്ട്.ഇത് വരെയും നമ്മള്‍ അങ്ങിനെ ജീവിച്ചു പോന്നു.എന്നാല്‍ ഈയിടെയായി അതിനു ഭംഗം വരുന്ന രീതിയില്‍ അസുഖകരമായ പലതും കാണുകയും പുതിയ ചില 'ഇസ്‌ലാമിക മാര്‍ഗ്ഗങ്ങള്‍' ചില ആളുകള്‍ പറയുകയും ചെയ്യുമ്പോള്‍ വളരെ പരിമിതമായ എന്റെ അറിവില്‍ നിന്ന് കൊണ്ട് അല്‍പ്പമെങ്കിലും പറയേണ്ടത് ഒരു മുസ്‌ലിമെന്ന നിലയില്‍ എന്റെ ബാധ്യത കൂടിയാണ്. ആരെയെങ്കിലും വ്യക്തിപരമായോ സംഘടനാപരമയോ ആക്ഷേപിക്കാനല്ല ഇതെന്ന് ഞാന്‍ പറയുമ്പോള്‍ അതൊരു മുന്‍‌കൂര്‍ ജാമ്യമായി കാണില്ല എന്ന് വിശ്വസിക്കുന്നു.എന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട മാതാപിതാക്കളുടെ ശിക്ഷണവും ആദരണീയനായ എന്റെ
ഗുരുനാഥന്റെ അധ്യാപനങ്ങളും എന്റെ വായനയും ചിന്തകളുമാണ് എന്നെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക. ഞാന്‍ പറയുന്നതെല്ലാം ശരിയെന്ന വാശിയൊന്നും എനിക്കില്ല.നിങ്ങള്‍ക്ക് തിരുത്തുവാനും വിമര്‍ശിക്കുവാനും ഏറെ സ്വാതന്ത്ര്യമുണ്ട്.

ഇസ്ലാമിക ദൃഷ്ട്യാ അമുസ്‌ലിം സമൂഹത്തെ പ്രധാനമായും മൂന്നായാണ് തരാം തിരിച്ചിട്ടുള്ളത്.

1) ഇസ്‌ലാമിക ഭരണത്തിന്‍ കീഴിലുള്ള അമുസ്‌ലിങ്ങള്‍ അഥവാ സമൂഹങ്ങള്‍
2) മുസ്‌ലിങ്ങളുമായി ശത്രുത പ്രഖ്യാപിച്ചുട്ടുള്ള അമുസ്‌ലിങ്ങള്‍ അഥവാ രാജ്യങ്ങള്‍
3) മുസ്‌ലിങ്ങളുമായി സമാധാനത്തില്‍ കഴിയാമെന്ന് ഉടമ്പടിയുള്ള അമുസ്‌ലിങ്ങള്‍ അഥവാ രാജ്യങ്ങള്‍

ഇതില്‍ ഏതിലാണ് ഇന്ത്യയിലെ അമുസ്‌ലിങ്ങളെ കൂട്ടുക.ഇന്ത്യ ഒരു ഇസ്‌ലാമിക രാഷ്ട്രമല്ല എന്നത് കൊണ്ട് ഒന്നാമത്തെ പട്ടിക തള്ളാം.ഇവിടുത്തെ അമുസ്‌ലിങ്ങള്‍ മുഴുവനും മുസ്‌ലിങ്ങളുമായി ശത്രുത പ്രഖ്യാപിച്ചിട്ടില്ല എന്നതിനാല്‍ രണ്ടും ഉപേക്ഷിക്കാം.എന്നാല്‍ ഇവിടുത്തെ അമുസ്‌ലിങ്ങള്‍ മുസ്‌ലിങ്ങളുമായി സമാധാനത്തില്‍ വര്‍ത്തിക്കാമെന്ന കരാറിലാണ് ഉള്ളത്.അത് ഒരു മേശക്ക് ഇരുവശവും ഇരുന്ന് ഒപ്പിട്ട ഒരു ഉടമ്പടിയല്ല.മറിച്ച് ഇവിടുത്തെ ഭരണഘടന പ്രകാരം നമ്മളെല്ലാം മറ്റു സമൂഹങ്ങളുടെ അവകാശങ്ങളെ ഹനിക്കാതെ സമാധാനത്തില്‍ കഴിയാമെന്ന ഒരു പ്രതിജ്ഞയാണ്.ജനാധിപത്യമുള്ള നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ ഈ പ്രതിജ്ഞ ഒരു കരാര്‍ പോലെ ഓരോ ഭാരതീയനും നിര്‍ബന്ധപൂര്‍വ്വം കാത്തു സൂക്ഷിക്കുന്നുമുണ്ട്.

മനുഷ്യരെല്ലാം അടിസ്ഥാനപരമായി ഒന്നാണ്."നിങ്ങളെല്ലാവരും ആദമില്‍ നിന്നാണ് ,ആദമാകട്ടെ മണ്ണില്‍ നിന്നും". എല്ലാവര്‍ക്കും അറിയാവുന്നതാണിത്. അല്ലാഹു ഖുര്‍ആനില്‍ പറയുന്നുണ്ട്
"ഹേ; മനുഷ്യരേ, തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങളെ നാം ഒരു ആണില്‍ നിന്നും ഒരു പെണ്ണില്‍ നിന്നുമായി സൃഷ്ടിച്ചിരിക്കുന്നു. നിങ്ങള്‍ അന്യോന്യം അറിയേണ്ടതിന്‌ നിങ്ങളെ നാം വിവിധ സമുദായങ്ങളും ഗോത്രങ്ങളും ആക്കുകയും ചെയ്തിരിക്കുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹുവിന്‍റെ അടുത്ത്‌ നിങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ആദരണീയന്‍ നിങ്ങളില്‍ ഏറ്റവും ധര്‍മ്മനിഷ്ഠ പാലിക്കുന്നവനാകുന്നു. തീര്‍ച്ചയായും അല്ലാഹു സര്‍വ്വജ്ഞനും സൂക്ഷ്മജ്ഞാനിയുമാകുന്നു. " (വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ 49:13)

എത്ര സുന്ദരമായ വാചകങ്ങളാണിത്. ഇങ്ങിനെ സൃഷ്ടിക്കപ്പെട്ട മനുഷ്യര്‍ക്കെല്ലാം പടച്ച തമ്പുരാന്‍ വിശ്വാസപരമായ സ്വാതന്ത്യം നല്‍കി. നല്‍കപ്പെട്ട ബുദ്ധിയും വിവേകവും വെച്ച് ആര്‍ക്കു വേണമെങ്കിലും തങ്ങളുടെ വിശ്വാസം ക്രമപ്പെടുത്താം. ഇവിടെ ഒരാള്‍ മറ്റൊരാളെ നിര്‍ബന്ധിച്ചു തന്റെ മതത്തിലേക്ക് കൊണ്ട് വരേണ്ട ആവശ്യമേ ഇല്ല.പടച്ച തമ്പുരാന്‍ അങ്ങിനെ ഉദ്ദേശിച്ചിട്ടില്ല.പിന്നെ പടപ്പുകളായ നമ്മളെന്തിന് നിര്‍ബന്ധിക്കണം.അല്ലാഹു പറയുന്നു.
"നിന്‍റെ രക്ഷിതാവ്‌ ഉദ്ദേശിച്ചിരുന്നുവെങ്കില്‍ ഭൂമിയിലുള്ളവരെല്ലാം ഒന്നിച്ച്‌ വിശ്വസിക്കുമായിരുന്നു. എന്നിരിക്കെ ജനങ്ങള്‍ സത്യവിശ്വാസികളാകുവാന്‍ നീ അവരെ നിര്‍ബന്ധിക്കുകയോ?" (വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ 10:99) സൂറത്ത് ബഖറയില്‍ അല്ലാഹു പറയുന്നു." മതത്തിന്റെ കാര്യത്തില്‍ ബലപ്രയോഗമേ ഇല്ല"

ഇതെല്ലാം അറിയാവുന്ന നമ്മള്‍ സമാധാനത്തില്‍ ഇവിടെ ജീവിച്ചു വരുമ്പോള്‍ അതിനു വിഘ്നം വരുത്തുന്ന പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ ആസൂത്രിതമായി തന്നെ ചില ആളുകള്‍ ചെയ്തു വരുന്നു.അതിന് പല കാരണങ്ങളും ഉണ്ടായേക്കാം.എന്നാല്‍ ഒരു മുസ്‌ലിം ഇവിടെ പാലിക്കേണ്ട ചില കാര്യങ്ങള്‍ ഉണ്ട്.ക്ഷമയാണ് അതില്‍ പ്രധാനം.പ്രതികരിക്കാം പക്ഷെ പ്രതികാരം വേണ്ടല്ലോ.മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ക്ക് വേദനയുണ്ടാവുന്ന എന്തെങ്കിലും ഈ ബഹു മത സമൂഹത്തില്‍ ഉണ്ടായാല്‍ അതിന് കൈ വെട്ടാനും കാല്‍ വെട്ടാനും പോയാല്‍ പിന്നെ സമാധാനത്തിന്റെ പര്യായമായ ഇസ്‌ലാമിന് എന്ത് പ്രസക്തി?.
പരിശുദ്ധ മസ്ജിദുല്‍ ഹറാമില്‍ നിന്ന് മുസ്‌ലിങ്ങളെ തടയല്‍ എത്രത്തോളം വേദനയുള്ളതാണ്. അങ്ങിനെ ചെയ്തവരോട്‌ പോലും പ്രതികാരം വേണ്ട എന്നല്ലേ പടച്ചവന്‍ പറഞ്ഞത്. മാത്രമോ അവരോടു നന്മയില്‍ പരസ്പ്പരം സഹകരിക്കാനും തിന്മയില്‍ നിസ്സഹകരണം ചെയ്യാനുമല്ലേ കല്‍പ്പിച്ചത്.

"മസ്ജിദുല്‍ ഹറാമില്‍ നിന്ന്‌ നിങ്ങളെ തടഞ്ഞു എന്നതിന്‍റെ പേരില്‍ ഒരു ജനവിഭാഗത്തോട്‌ നിങ്ങള്‍ക്കുള്ള അമര്‍ഷം അതിക്രമം പ്രവര്‍ത്തിക്കുന്നതിന്ന്‌ നിങ്ങള്‍ക്കൊരിക്കലും പ്രേരകമാകരുത്‌. പുണ്യത്തിലും ധര്‍മ്മനിഷ്ഠയിലും നിങ്ങള്‍ അന്യോന്യം സഹായിക്കുക. പാപത്തിലും അതിക്രമത്തിലും നിങ്ങള്‍ അന്യോന്യം സഹായിക്കരുത്‌." (വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ 5:2)

ഒരു വിഭാഗം ഒരു തെറ്റ് ചെയ്തു എന്നത് കൊണ്ട് അവരോടു വൈരാഗ്യം വെച്ച് പുലര്‍ത്തേണ്ട കാര്യം ആര്‍ക്കുണ്ടെങ്കിലും മുസ്‌ലിമിന് ഉണ്ടാവാന്‍ പാടില്ലല്ലോ. എല്ലാം സഹിച്ച് എല്ലാം നഷ്ടപ്പെട്ട് ഒരു വിനീത വിധേയനാവണം എന്നല്ലല്ലോ ഇതിനര്‍ത്ഥം.തിരിച്ചടിയും അതിന് വേണ്ട നിബന്ധനകളും സന്ദര്‍ഭങ്ങളും നമ്മള്‍ ജിഹാദുമായി ബന്ധപ്പെട്ട പോസ്റ്റില്‍ ചര്‍ച്ച ചെയ്തതുമാണ്.

മനുഷ്യാവകാശങ്ങളെ കുറിച്ച് പറഞ്ഞ പ്രവാചകന്‍(സ) പോലെ മറ്റൊരാളും ചരിത്രത്തിലില്ല. അദ്ദേഹത്തിന്റെ വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കൂ.
"മുസ്‌ലിങ്ങളുമായി സമാധാനത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു അമുസ്‌ലിമിനെ ആരെങ്കിലും വധിച്ചാല്‍ അയാള്‍ക്ക്‌ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ മണം പോലും ആസ്വദിക്കാന്‍ കഴിയില്ല".ഇമാം ബുഖാരി(റ) റിപ്പോര്‍ട്ട് ചെയ്ത ഒരു ഹദീസ് ആണിത്.മറ്റൊരു ഹദീസ് നോക്കൂ.
"മുസ്‌ലിങ്ങളുമായി സമാധാനത്തില്‍ നില്‍ക്കുന്ന ഒരു അമുസ്‌ലിമിനോട് ആരെങ്കിലും അക്രമം ചെയ്‌താല്‍ അല്ലെങ്കില്‍ അപമാനം വരുത്തിയാല്‍ അതുമല്ലെങ്കില്‍ ആ വ്യക്തിയെ കൊണ്ട് നിര്‍ബന്ധിച്ചു അയാള്‍ക്കിഷ്ടമില്ലാത്തത് ചെയ്യിപ്പിച്ചാല്‍ അന്ത്യനാളില്‍ അവന്‍ എന്റെ ശത്രുവായിരിക്കും." ഇതില്‍ കൂടുതല്‍ എങ്ങിനെയാണ് പറഞ്ഞു തരേണ്ടത്‌.എന്തേ ഇനിയും നമ്മുടെ ചില ആളുകള്‍ കാര്യങ്ങള്‍ മനസ്സിലാക്കാത്തത്.

ഇനി നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ഏതെങ്കിലും ഹിന്ദുവോ ക്രിസ്ത്യാനിയോ എന്തെങ്കിലും അപമാനം മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ക്ക് ഉണ്ടാക്കിയാല്‍ അതെ നാണയത്തില്‍ തിരിച്ച് പ്രവര്‍ത്തിക്കണമെന്ന് ആരാണ് ഇക്കൂട്ടരെ പഠിപ്പിച്ചത്.സഹനവും വിട്ടുവീഴ്ചയും ഇസ്‌ലാമിന്റെ മുഖമുദ്രയാണെന്നുള്ള കാര്യം ഇവര്‍ മനസ്സിലാക്കുന്നില്ലല്ലോ.‍ ഒരു വ്യക്തി ചെയ്ത കുറ്റത്തിന് ഒരു സമുദായം ഒന്നടങ്കം ശിക്ഷിക്കപ്പെടുവാന്‍ പറ്റില്ലല്ലോ.ആ സമൂഹം ഒന്നടങ്കം ആ തെറ്റിനെ ന്യായീകരിക്കാത്തിടത്തോളം കാലം.പ്രവാചകനെ കുറിച്ചോ ഇസ്‌ലാമിനെ കുറിച്ചോ മോശമായി പല ആളുകളും പലതും പറയും.അത് അദ്ധ്യാപകനായാലും അഞ്ചല്‍ക്കാരനായാലും വിധി ഒന്ന് തന്നെയാണ്.പരമാവധി ക്ഷമിക്കുക.രാജാധിരാജനായ അല്ലാഹു പറയുന്നത് ശ്രവിക്കൂ.

"തീര്‍ച്ചയായും നിങ്ങളുടെ സ്വത്തുകളിലും ശരീരങ്ങളിലും നിങ്ങള്‍ പരീക്ഷിക്കപ്പെടുന്നതാണ്‌. നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുമ്പ്‌ വേദം നല്‍കപ്പെട്ടവരില്‍ നിന്നും ബഹുദൈവാരാധകരില്‍ നിന്നും നിങ്ങള്‍ ധാരാളം കുത്തുവാക്കുകള്‍ കേള്‍ക്കേണ്ടി വരികയും ചെയ്യും. നിങ്ങള്‍ ക്ഷമിക്കുകയും സൂക്ഷ്മത പാലിക്കുകയും ചെയ്യുന്നുവെങ്കില്‍ തീര്‍ച്ചയായും അത്‌ ദൃഢനിശ്ചയം ചെയ്യേണ്ട കാര്യങ്ങളില്‍ പെട്ടതാകുന്നു." (വിശുദ്ധ ഖുര്‍ആന്‍ 3:186)
ഈ വചനം 2010 ല്‍ ഇറങ്ങിയതല്ല. ജുത്-ക്രൈസ്തവരില്‍ നിന്നും ബഹുദൈവാരാധകരില്‍ നിന്നും പലതും കേള്‍ക്കേണ്ടി വരുമെന്ന് പറയുന്നത് സര്‍വജ്ഞനായ ദൈവം തമ്പുരാനാണ്.അപ്പോള്‍ ക്ഷമിക്കണമെന്നും സൂക്ഷ്മത കൈക്കൊള്ളണമെന്നും പറയുന്നതും ഇതേ ദൈവം തമ്പുരാന്‍ തന്നെ.ഇതിനെക്കാളും അപമാനം മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ ലോകം അഭിമുഖീകരിച്ചിട്ടുണ്ട്.മക്കാ കാലഘട്ടത്തിലെ അപമാനങ്ങള്‍ ക്ഷമാപൂര്‍വ്വം കൈക്കൊണ്ടവരാണ് മുസ്‌ലിങ്ങള്‍. തന്റേടികളായ ആളുകള്‍ പ്രതികരിക്കാന്‍ ഇല്ലാഞ്ഞിട്ടാണോ. പാതിരാവിന്റെ മറവില്‍ മാര്‍ക്കറ്റില്‍ പോയി ബോംബ് വെയ്ക്കുന്ന നമ്മുടെ ഭീരുക്കളായ 'പോരാളികളെ' പോലെയുള്ളവരല്ല,പാഞ്ഞു വരുന്ന വന്യ മൃഗത്തെ നേര്‍ക്ക്‌ നേരെ നിന്ന് പോരാടുന്ന സയ്യിദു ശുഹദാ ഹംസ(റ) യെ പോലെയുള്ള,എത്ര വലിയവന്റെ മുന്നിലും പോയി സധൈര്യം അടരാടാന്‍ കെല്‍പ്പുള്ള ഉമര്‍(റ)യെ പോലെയുള്ള,മുഅത്ത യുദ്ധത്തില്‍ ഏറ്റ മുറിവുകളെല്ലാം ശരീരത്തിന്റെ മുന്‍ഭാഗത്ത്‌ മാത്രമായി ഏറ്റുവാങ്ങി വീരരക്ത സാക്ഷിയായ ജഅഫര്‍(റ) യെ പോലെയുള്ള ചുണക്കുട്ടികള്‍ കൂടെയുള്ള റസൂല്‍(സ)ക്ക് ‍ഇവരില്‍ ആരെയെങ്കിലെയും വിട്ട് അബൂജഹലിന്റെ കൈ വെട്ടിയെടുത്തു കൊണ്ട് വരാന്‍ പറഞ്ഞാല്‍,നിമിഷങ്ങള്‍ക്കകം അത് നടപ്പിലാകുമെന്ന് ഒരാള്‍ക്കും സംശയം ഉണ്ടാവില്ല. വെറുതെയല്ല റസൂല്‍(സ)യെ അപമാനിക്കുകയും ദ്രോഹിക്കുകയും ചെയ്ത കാരണം തന്നെ ധാരാളം.പക്ഷെ അങ്ങിനെയുണ്ടായോ?ഇല്ല തന്നെ. കാരണം അവിടെ ക്ഷമയും സൂക്ഷ്മതയും പാലിച്ചു കൊണ്ട് അവര്‍ യഥാര്‍ത്ഥ മുസ്‌ലിങ്ങളായി മാറി.

ഇനി അല്ലാഹുവിന്റെ പ്രാവചകന്‍(സ)യെ അപമാനിച്ചത് ഒരു മാഷ്‌ എന്നല്ല ഒരു മാര്‍ജ്ജാരന്‍ തന്നെ ആയാലും ശിക്ഷ നടപ്പാക്കാന്‍ ഒരു വ്യക്തിക്ക് അധികാരമില്ല.അവന്‍ ജീവിക്കുന്നത് ഒരു ഇസ്‌ലാമിക രാജ്യത്തില്‍ ആണെങ്കില്‍ കൂടി. അത് നടപ്പാക്കേണ്ടത് അതിന് ഉത്തരവാദപ്പെട്ടവരാണ്. ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്ത് നില നില്‍ക്കുന്ന ഒരു രാജ്യത്ത് ജീവിക്കുന്ന എന്റെ മകനോ മകളോ വ്യഭിച്ചരിക്കുന്നത് ഞാന്‍ കണ്ടാല്‍ പോലും അവരെ എറിഞ്ഞു കൊല്ലാനോ,എന്റെ ധനം അപഹരിച്ചവന്റെ കൈ മുറിക്കുവാനോ എനിക്ക് അവകാശമില്ല എന്നിരിക്കെ മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ ന്യൂനപക്ഷമായ ഒരു നാട്ടില്‍ ഒരു മുസ്‌ലിം എങ്ങിനെ ശിക്ഷാനടപടികള്‍ നടപ്പാക്കും. ആളുകളെല്ലാം അവരുടെ ഇഷ്ടപ്രകാരം ശിക്ഷയും വിധിയും നടപ്പിലാക്കിയാല്‍ പിന്നെ നാട്ടില്‍ അരാജകത്വമേ ഉണ്ടാവൂ. പ്രതികാരത്തേക്കാളും വിട്ടുവീഴ്ച്ചക്കാണ് ഖുര്‍ആന്‍ മുന്‍ഗണന നല്‍കിയിട്ടുള്ളത്. ‍പരിഹാസങ്ങള്‍ ഒരുപാട് കേള്‍ക്കേണ്ടി വരും,അപ്പോഴെല്ലാം ക്ഷമ കാണിക്കുക എന്ന ഖുര്‍ആന്‍ വചനം മറക്കാതിരിക്കുക

ആളുകള്‍ ചോദിക്കും ക്ഷമയ്ക്ക് ഒരു അതിരില്ലേ എന്ന്? മക്കാ ജീവിതത്തില്‍ വിഷമങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചപ്പോള്‍ സഹാബികള്‍ റസൂല്‍(സ)യോട് പരാതി പറയുന്ന ഒരു രംഗമുണ്ട് ചരിത്രത്തില്‍ . പണ്ട്, മുസ്‌ലിമായതിന്റെ പേരില്‍ മാത്രം ‍വാളു കൊണ്ട് തല അറുക്കപ്പെട്ട അനുഭവം മുന്‍ഗാമികള്‍ക്ക് ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അത്രയ്ക്ക് വല്ലതും നിങ്ങള്‍ അനുഭവിച്ചിട്ടില്ലെങ്കില്‍ ക്ഷമിച്ചു കൊണ്ട് സൂക്ഷ്മത പാലിക്കൂ എന്ന് പറഞ്ഞു പ്രവാചകന്‍(സ) അവരെ മടക്കി അയക്കുകയുണ്ടായി.
നമുക്ക് മറ്റൊരു വശം കൂടി ഇവിടെ പരാമര്‍ശിക്കേണ്ടതുണ്ട് .മഹാനായ ഈ പ്രവാചകനെ നിന്ദിക്കുക എന്നത് ഒരു ചെറിയ കാര്യമാണോ?പടച്ചവനാണേ സത്യം അതൊരു നിസ്സാര കുറ്റമല്ല. ലോക മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ തങ്ങളുടെ ജീവനേക്കാളും ഇഷ്ടപ്പെടുന്ന ആ സ്നേഹ ഗുരുവിന് ഒരു ചെറിയ അപമാന ക്ഷതം പോലും താങ്ങാന്‍ മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ക്ക് ആവില്ല തന്നെ.അങ്ങിനെയുള്ള തെറ്റുകള്‍ ഒരു കാരണവശാലും ന്യായീകരിക്കാന്‍ പറ്റുന്നതല്ല.എതിര്‍ക്കപ്പെടേണ്ടത് തന്നെയാണ്.പക്ഷെ എങ്ങിനെ ? അവിടെയാണ് നമുക്ക് ഈ ലോക ഗുരുവില്‍ മാതൃകയുള്ളത്. എതിര്‍ക്കേണ്ടതും പ്രതികരിക്കേണ്ടതും ഈ മഹാന്‍ അവര്‍കള്‍ പഠിപ്പിച്ചത് പോലെ തന്നെയായിരിക്കണം എന്ന് മാത്രം .
ഇപ്പോള്‍ പ്രവാചകന്‍(സ) ജീവിച്ചിരിക്കുന്നുണ്ട് എന്ന് വിചാരിക്കുക.ഇത്തരത്തില്‍ പ്രവാചകനെ(സ) ആക്ഷേപിച്ച ഒരു വ്യക്തിയോട് എന്തായിരിക്കും പ്രാവാചകന്റെ പ്രതികരണം. അയാളുടെ കൈ വെട്ടാന്‍ പറയുമോ പ്രവാചകന്‍? ഇല്ല ഒരിക്കലുമില്ല. പണ്ട് ഉഹുദ് യുദ്ധാനന്തരം പ്രവാചകനെ കളിയാക്കി കൊണ്ട് ഖാലിദ് ബിന്‍ വലീദും അബൂ സുഫിയാനും പ്രവാചകനെ(സ) കളിയാക്കുന്നുണ്ട്. പക്ഷെ പ്രവാചകന്‍(സ) നിശബ്ദനാവുകയാണ് ചെയ്തത്. എന്നാല്‍ ഞങ്ങളുടെ ഹുബുലാ ദേവിയാണ് ഈ യുദ്ധത്തിലെ ജയത്തിനു കാരണമെന്നും ഞങ്ങള്‍ക്ക് ഹുബുലാ ദേവി രക്ഷയ്ക്ക് ഉണ്ട് എന്നും നിങ്ങള്‍ക്ക് അതില്ല എന്നും പറഞ്ഞപ്പോള്‍,അഥവാ ആദര്‍ശത്തെ തൊട്ടു കളിച്ചപ്പോള്‍ പ്രവാചകന്‍(സ) പ്രതികരിക്കാന്‍ പറയുകയുണ്ടായി. "അല്ലാഹു മൗലാനാ വലാ മൗലാ ലക്കും" (ഞങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്ക് അല്ലഹുവുണ്ട് നിങ്ങള്‍ക്കതില്ല.) ഇവിടെ വ്യക്തിപരമായ കളിയാക്കലില്‍ പ്രവാചകന്‍(സ) നിശബ്ദനായത് പ്രത്യേകം ശ്രദ്ധിക്കുക. അദ്ദേഹത്തിന്റെ 23 വര്‍ഷത്തെ ജീവിതം നമുക്ക് മുന്നിലുണ്ട്. ക്ഷമാ പൂര്‍ണ്ണമായ പ്രതികരണങ്ങളേ അധികവും കാണാന്‍ കഴിയുകയുള്ളൂ.

തെറ്റിനെ തെറ്റ് കൊണ്ട് നേരിടുന്ന എന്റെ പ്രിയ സഹോദരന്മാരെ ഒന്നാലോചിക്കുക. സ്വര്‍ഗ്ഗം ലഭിക്കാന്‍ വേണ്ടിയാണോ നിങ്ങള്‍ ഇത് ചെയ്യുന്നത്.എന്നാല്‍ അറിയുക. ആ സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ മണം പോലും ഇത്തരക്കാര്‍ക്ക് ലഭിക്കില്ല എന്ന് പറഞ്ഞ ആ പ്രവാചകന്‍(സ)യുടെ വാക്ക് ഓര്‍മ്മിക്കുക. അദ്ധേഹത്തെ അനുസരിച്ച് കൊണ്ടാണ് പ്രവാചക സ്നേഹം പ്രകടിപ്പിക്കേണ്ടത്. അല്ലാതെ ധിക്കരിച്ചു കൊണ്ടല്ല. ഈ നാട്ടില്‍ ഒരു നിയമ സംഹിതയുണ്ട്. എല്ലാവര്‍ക്കും തുല്യ മത സ്വാതത്ര്യം വിഭാവനം ചെയ്യുന്നുമുണ്ട് . അത് നിഷേധിക്കപ്പെടുമ്പോള്‍ നേരിടാന്‍ അതിന്റേതായ സംവിധാനങ്ങളുമുണ്ട് . നിയമം കയ്യിലെടുക്കാതെ ഭരണകൂടത്തിന് വിധേയനായി ജീവിക്കാന്‍ ഇതൊരു പ്രേരകമാവട്ടെ.



Saturday, May 15, 2010

കാലഹരണപ്പെട്ട കമ്മ്യൂണിസം

പഠിക്കുന്ന കാലത്ത് എനിക്ക് നീണ്ട താടിയില്ല,നീളന്‍ ജുബ്ബയില്ല പിന്നെ തോളിലൊരു തുണി സഞ്ചിയുമില്ല.അത് കൊണ്ട് തന്നെ ഞാന്‍ കമ്മ്യൂണിസത്തെ കുറിച്ച് അന്ന് സംസാരിക്കുമ്പോള്‍ ചിലയാളുകള്‍ എന്നെ പുച്ഛത്തോടെ നോക്കി. കമ്മ്യൂണിസത്തെ കുറിച്ചെല്ലാം പറയുമ്പോള്‍ ഏറ്റവും ചുരുങ്ങിയത് ഒരു താടിയോ ജുബ്ബയോ അല്ലെങ്കില്‍ കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത കുറെ വാക്കുകളെങ്കിലും പറയുകയോ വേണം എന്നായിരുന്നു അവരുടെ ഭാഷ്യം.ഈ കാര്യങ്ങളെല്ലാം ബുദ്ധിയുടെ ലക്ഷണങ്ങളാണെന്നും കമ്മ്യൂണിസം മരിക്കാത്ത മഹത്തായ ഒരു സിദ്ധാന്തമാണെന്നും തെറ്റിദ്ധരിച്ച യുവത്വം ശീതീകരിക്കപ്പെട്ട ഒരു കൂട്ടം ആളുകള്‍ അങ്ങിനെ പ്രചരിപ്പിക്കാറുണ്ട്.എന്നെപ്പോലെയുള്ള സാധാരണക്കാര്‍ക്ക്‌ മനസ്സിലാകാത്ത കടിച്ചാല്‍ പൊട്ടാത്ത കുറെ വ്യര്‍ത്ഥ ആശയങ്ങള്‍ അവര്‍ പറയുന്നത് കൊണ്ടാവാം എനിക്കങ്ങിനെ തോന്നുന്നത്.അല്ലെങ്കില്‍ ഇവിടുത്തെ വരണ്ട ഒരു പ്രവാസ ജീവിതത്തില്‍ ആര്‍ജിച്ചെടുക്കാന്‍ കഴിയാഞ്ഞ എന്റെ അറിവിന്റെ പരിധിയാവാം.
ഞാനൊരു നാട്ടുമ്പുറത്ത്കാരനാണ് ഭായി.ചേറ്റുവയിലെ ഒരു സാദാ സര്‍ക്കാര്‍ സ്കൂളിലാണ് പഠനം ആരംഭിച്ചത് തന്നെ.അതുകൊണ്ട് തന്നെ നാലാം ലോകവും ഉത്തരാധുനിക ഇടതു പക്ഷ ചിന്തയും എനിയ്ക്ക് അന്യം. പക്ഷെ സത്യവും അസത്യവും വേര്‍തിരിച്ചു മനസ്സിലാക്കാന്‍ സാധിക്കുന്ന പ്രമാണം ദൈവം തമ്പുരാന്‍ ലോകര്‍ക്കായി നല്‍കിയിട്ടുണ്ടെങ്കില്‍ പിന്നെ ഞാനെന്തിന് പേടിക്കണം.അത് കമ്മ്യൂണിസമല്ല ഏത് കൊമ്പത്തെ സുല്‍ത്താന്റെ മോന്റെ തിയറിയായാലും എനിക്കെന്ത്.രാജാവ് നഗ്നനാണ് എന്ന് കുട്ടിക്ക് വിളിച്ചു പറയാമെങ്കില്‍ എന്റെ ചിന്തകള്‍ക്ക് ഞാനെന്തിന് കൂച്ചു വിലങ്ങ് ഇടണം.
സുന്ദരമായ ഒരു ഭൗതിക പ്രത്യയശാസ്ത്രമായി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് വിരോധികള്‍ പോലും കമ്മ്യൂണിസത്തെ കാണുന്നുണ്ടെങ്കില്‍ പോലും എനിക്കെന്തോ അങ്ങിനെ തോന്നിയിട്ടില്ല.അടിസ്ഥാനപരമായി ആശയങ്ങളില്‍ തെറ്റുണ്ടെങ്കില്‍ അത് എത്ര വലുതായാലും നടപ്പിലാക്കുമ്പോള്‍ അബദ്ധം സംഭവിക്കുകയെന്നത് കേവല ബുദ്ധിയാണ്.അല്ലാതെ പ്രയോഗവല്‍ക്കരണത്തില്‍ വന്ന പാളിച്ചയായി അതിനെ കണക്കാക്കാന്‍ പറ്റില്ല.അതൊരു മുട്ടു ന്യായം പറയലാണ്.സത്യത്തില്‍ നിങ്ങള്‍ക്കും അറിയാം ഈ ഒരു ഇസത്തിന് വൈകല്യമുണ്ട് എന്ന്.മനസ്സിലാക്കിയിട്ടും അംഗീകരിക്കാത്തത് ധാര്‍ഷ്ട്യമല്ലേ?അതോ ബുജികളെല്ലാം മറുപക്ഷത്തായത് കൊണ്ട് എതിര്‍ക്കാനുള്ള തന്റേടക്കുറവോ?.

ചെങ്കൊടി തോളിലേന്തി ഇന്‍ക്വിലാബ് സിന്ദാബാദ്‌ വിളിച്ച് അരിവാളിന് വോട്ട് ചെയ്യുന്ന ഒരു നാടന്‍ സഖാവിന്‍റെ പാര്‍ട്ടിയെയല്ല ഞാന്‍ വിമര്‍ശിക്കുന്നത്.മറിച്ച് അവരുടെയെല്ലാം ജീവനാഡിയായ ആശയത്തെയാണ്.ഫോയര്‍ ബാക്കിന്റെയും ഹെഗലിന്റെയും രചനകളിലെ സ്വാധീനം ഉള്‍ക്കൊണ്ട്‌ അങ്ങ് ദൂരെ ഒരു `മൂലധനം’ പിറന്നെങ്കില്‍ ഇങ്ങ് മലയാള മണ്ണില്‍ അതിന് ജാതകം കുറിക്കേണ്ട ആവശ്യമെന്ത്? തകര്‍ന്നടിഞ്ഞ സ്വന്തം ചാരത്തില്‍ നിന്നും ഉയര്‍ത്തെഴുന്നേറ്റു വരുന്ന ഫീനിക്സ് പക്ഷിയെപ്പോലെ കമ്മ്യൂണിസവും ഒരു നാള്‍ വരുമെന്ന് വൃഥാ സ്വപ്നം കാണുന്ന എന്റെ പ്രിയ സഖാക്കള്‍ അറിയുന്നില്ലല്ലോ അത് കാലത്തിന്റെ റീസൈക്കിള്‍ ബിന്നില്‍ നിന്ന് പോലും ഡിലീറ്റ്‌ ചെയ്യപ്പെട്ടുവന്നത്. സ്റ്റാലിനിന്റെ ചില അടവ് നയങ്ങളും ഗോര്‍ബച്ചേവ്‌-യെല്‍സിന്‍മാരുടെ മുതലാളിത്ത പ്രേമവും കൊണ്ട് ഒരു ചെറിയ തകര്‍ച്ച മാത്രമേ ഉണ്ടായുള്ളൂ എന്നും ശാശ്വതമായ ഒരു പരാജയം ഉണ്ടായിട്ടില്ല എന്നുമൊക്കെ പറഞ്ഞ് ന്യായീകരിക്കാന്‍ ശ്രമിക്കുന്ന ഇവരോട് നമുക്ക് സയനോര പറയാം.

എന്തൊക്കെ തരം വാദങ്ങളും വിഭാഗീയ ചിന്തകളും ഇവരില്‍ ഉണ്ടെന്നറിയാമോ?.വിപ്ലവം തോക്കിന്‍ കുഴലിലൂടെ എന്ന് പറഞ്ഞാണ് ഒരു കൂട്ടര്‍ തുടങ്ങിയത്.കുറെ കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ വസന്തത്തിന്റെ ഇടിമുഴക്കമായി.പിന്നീട് ഗ്രാമങ്ങള്‍ നഗരങ്ങളെ വളയണമെന്ന പീക്കിങ്ങില്‍ നിന്നുള്ള പ്രഖ്യാപനം.മണ്ണാങ്കട്ട! എത്ര ചെറുപ്പക്കാരുടെ ഭാവി ഇവര്‍ വെള്ളത്തിലാക്കി.ആവശ്യത്തിലധികം വിദ്യാഭ്യാസമുണ്ടായിട്ടും ഒരു ലക്ഷ്യത്തിലുമെത്താതെ ജീവിതം തുലച്ച യുവതീ യുവാക്കളുടെ കണക്കെടുത്തിട്ടുണ്ടോ ഇവര്‍? ഒരു ഉറുപ്പികയ്ക്ക് ഉപകാരമില്ലാത്ത അനേകം രക്ത സാക്ഷികളെ സൃഷ്ടിച്ചത് മാത്രം മിച്ചം.മറക്കാം നമുക്ക് ആ മാറാല പിടിച്ച സിദ്ധാന്തങ്ങളെ.

വെറുതെ പറയുന്നതല്ല ഇഷ്ടാ.നിങ്ങളൊന്നു നോക്കിക്കേ.ചരിത്രപരവും വൈരുദ്ധ്യാത്മകവുമായ ഭൗതിക വാദവും ഇവയ്ക്ക് തൊട്ടു കൂട്ടാനുള്ള അച്ചാറായ മാര്‍ക്സിയന്‍ സാമ്പത്തിക വിശകലനവുമാണ് ഈ കുന്ത്രാണ്ടത്തിന്റെ ആണിക്കല്ല്. പരസ്പ്പര വിരുദ്ധമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങളിലൂടെ പ്രാകൃത കമ്മ്യൂണിസത്തില്‍ നിന്നും തുടങ്ങി സമത്വ സുന്ദര കമ്മ്യൂണിസത്തില്‍ പണ്ടാരമടങ്ങി പോകാന്‍ വിധിക്കപ്പെട്ടതാണത്രേ നമ്മുടെ ചരിത്രം.ഈ ചങ്ങലയിലെ ഓരോ ഘട്ടങ്ങളും കഴിഞ്ഞു സ്വര്‍ഗ്ഗ സുന്ദര ഭൂമിയിലെത്തി ലാല്‍ സലാം വിളിക്കാന്‍ വേണ്ടി മഴ കാത്ത് കഴിയുന്ന വേഴാമ്പലിനെ പോലെ പ്രതീക്ഷയര്‍പ്പിച്ച് കാത്തിരിക്കുകയാണ് നമ്മുടെ സഖാക്കള്‍.ഇതിനിടയ്ക്ക് സോഷ്യലിസത്തില്‍ വെച്ച് നമ്മുടെ ചരിത്ര ഗതിയുടെ ടയര്‍ പഞ്ചര്‍ ആയി അതിന്റെ പിന്നാമ്പുറമായ മുതലാളിത്തലേക്ക് തള്ളി കയറ്റിയപ്പോഴെങ്കിലും മനസ്സിലാക്കാമായിരുന്നില്ലേ നിങ്ങളുടെ ചരിത്ര വീക്ഷണം തെറ്റായിരുന്നു എന്ന കാര്യം.

ഉന്നത ചിന്താഗതിയുള്ള ആളുകളാണ് തങ്ങളെന്ന് അവര്‍ക്കൊരു തോന്നലുണ്ട്. മതത്തിന്റെ വിധി വിലക്കുകള്‍ ബാധിക്കാത്ത, ഇരുമ്പുലക്കയുമായി തന്റെ സൃഷ്ടികളെ തല്ലാന്‍ കാത്തിരിക്കുന്ന ദൈവത്തിനെ ഭയക്കാത്ത മനുഷ്യര്‍ മാത്രമാണ് തങ്ങളെന്ന് ഇവര്‍ വീമ്പ് പറയാറുണ്ട്‌.ദൈവത്തെ നിഷേധിച്ചാല്‍ പിന്നെ ചിന്തിക്കുന്നവരായി എന്നാണു ഇവരുടെ വിചാരം.തങ്ങള്‍ക്ക് മനസ്സിലാകാത്ത ചില സത്യങ്ങളെ ശാസ്ത്രത്തിന് വിശദീകരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ലെങ്കില്‍ അത് പ്രകൃതിയുടെ പ്രതിഭാസമായി ഇവര്‍ പറയും.ദൈവത്തിനെ അംഗീകരിക്കാന്‍ കൂട്ടാക്കാത്ത അഹങ്കാരം.മതം അവരെ സംബന്ധിച്ച് ഒരു കറുപ്പ് തന്നെ.

ഞങ്ങളുടെ ചേറ്റുവയില്‍ വെച്ച് ഒരു തെരുവ് ഭ്രാന്തനെ പിടിച്ചു നിര്‍ത്തി ലോക ബാങ്കിന് ഇന്ത്യ നല്‍കാനുള്ള കടങ്ങളെ കുറിച്ച് സംസാരിക്കുന്ന ഒരു ബുജിയെ ഞാന്‍ കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഒരു തൊഴിലും എടുക്കാത്ത ഈ താടി കൂട്ടങ്ങള്‍ തൊഴിലാളിയെ കുറിച്ച് വാ തോരാതെ സംസാരിക്കും.പാടത്ത് പണിയെടുക്കുന്നവര്‍ മാത്രമാണ് തൊഴിലാളികള്‍ എന്നാണ് ഈ സാധുക്കളുടെ ചിന്ത.അത് കൊണ്ട് തന്നെ അരിവാള്‍ പിടിച്ചു ജോലിചെയ്യുന്നവര്‍ എല്ലാം നമ്മുടെ സ്വന്തക്കാര്‍.എല്ലാ ജന്മിമാരും നമ്മുടെ ശത്രുക്കളും.വങ്കത്തരത്തിന് ചിറക് വെച്ചാല്‍ പിന്നെ പറയണോ പൂരം.

ഇവരുടെ നേതാവ് പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടത്രേ ഒരു തൊഴിലാളിക്ക് അയാളുടെ അദ്ധ്വാന സമയം നോക്കി കൂലി കൊടുക്കണമെന്ന്.കൂടുതല്‍ സമയം പണിയെടുക്കുന്നവനാണ് കൂടുതല്‍ കൂലി എന്ന് ഇവര്‍ കവല പ്രസംഗം നടത്തുമ്പോള്‍ കയ്യടിക്കാന്‍ കുറെ സമരക്കാരും.ഇത് തന്നെ ഒരു വിഡ്ഢിത്തരമാണ്.അദ്ധ്വാനത്തിന്റെ സമയമല്ലല്ലോ പ്രധാനം. എന്ത്, എത്ര, എങ്ങിനെ എന്നെല്ലാം കൂടി നോക്കണ്ടേ.ഉദാഹരണത്തിന്, എന്റെ ഉപ്പ ഒരു ഒന്നാംതരം ടൈലര്‍ ആയിരുന്നു.തയ്യലില്‍ വൈദഗ്ദ്യം നേടിയ അദ്ദേഹത്തിന്റെ മകനായ എനിക്കാകട്ടെ അതിനെ കുറിച്ചൊന്നും അറിയില്ലതാനും.ഒരു കുപ്പായം തുന്നാന്‍ എന്റെ ഉപ്പാക്ക് അര മണിക്കൂര്‍ മതി. അങ്ങിനെ വരുമ്പോള്‍ രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ കൊണ്ട് നാല് പ്രാവശ്യം ഉപ്പ തയ്ച്ചിട്ടുണ്ടാവും.അത് അദ്ദേഹത്തിന്റെ കഴിവാണ്.തുന്നലിന്റെ അടിസ്ഥാന പരമായ അറിവ് പോലും ഇല്ലാത്ത എനിക്ക് ഒരു കുപ്പായം തുന്നാന്‍ മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ വേണമെന്ന് വിചാരിക്കുക.നമ്മുടെ നേതാവിന്റെ സിദ്ധാന്ത പ്രകാരം രണ്ടു മണിക്കൂര്‍ പണിയെടുത്ത് നാല് കുപ്പായം അടിച്ച പണിയില്‍ നിപുണനായ എന്റെ ഉപ്പയെക്കാളും മൂന്ന് മണിക്കൂര്‍ പണിയെടുത്ത ഒരു കുപ്പായമടിച്ച എനിക്കാണ് കൂടുതല്‍ കൂലി നല്‍കേണ്ടത്.കാരണം ഞാനാണ് കൂടുതല്‍ സമയം ഉപ്പയെക്കാളും പണിയെടുത്തത്.ഇതെന്ത് കോലം!വിധി കര്‍ത്താക്കള്‍ നിങ്ങള്‍ ആണ്.

മുസ്‌ലിങ്ങളുടെ ഉന്നമനത്തിനു വേണ്ടി കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് പാര്‍ട്ടിക്കാര്‍ മുന്‍ കൈ എടുക്കാറുണ്ട് എന്നുള്ള ഒരു ഉഗ്രന്‍ സഖാവിന്റെ പ്രസംഗം കഴിഞ്ഞ ദിവസം ചാനലില്‍ കണ്ടപ്പോള്‍ ശരിക്കും ചിരി വന്നു.വേശ്യയുടെ ചാരിത്ര്യ പ്രസംഗം പോലെ. കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാരുടെ ചരിത്രം വായിച്ചാല്‍ ഇതിന്റെ നേരെ വിപരീതമായാണ് കാണുവാന്‍ സാധിക്കുക.മുമ്പ് ഇസ്രായേല്‍ എന്ന രാജ്യം രൂപം കൊണ്ടപ്പോള്‍ മിനിറ്റുകള്‍ക്കകം അമേരിക്ക ആ രാജ്യത്തിന് പിന്തുണ പ്രഖ്യാപിച്ചു.ലോക മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ കരഞ്ഞുകൊണ്ടിരിക്കേ തൊട്ടടുത്ത നിമിഷം തന്നെ മോസ്ക്കോവില്‍ നിന്നും ഇസ്രയേലിനെ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ടുള്ള പ്രഖ്യാപനം ഉണ്ടായി.ചിന്തിക്കാന്‍ വേണ്ടി ആ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് രാജ്യം ഒട്ടും കാത്തിരുന്നില്ല. കുടിയേറ്റ പദ്ധതി നടക്കുമ്പോള്‍ ലക്ഷക്കണക്കിന്‍ ജൂതന്മാരെയാണ് റഷ്യ അവിടേക്ക് കുടിയേറ്റിയത്.പിന്നെ ജര്‍മ്മനി,പോളണ്ട് പോലെയുള്ള രാജ്യങ്ങളും.റഷ്യയോ ചൈനയോ എന്നെങ്കിലും ഒരു വട്ടമെങ്കിലും മുസ്‌ലീങ്ങള്‍ക്ക് വേണ്ടി ഒരു വീറ്റോ പ്രഖ്യാപനം നടത്തിയതായി നിങ്ങള്‍ക്ക്‌ അറിയുമോ.ഇല്ല തന്നെ.അഫ്ഗാന്‍ - ഇറാഖ്‌ പ്രശ്നങ്ങളില്‍ ഈ രാജ്യങ്ങളുടെ നിലപാടുകളും നമ്മള്‍ കണ്ടതാണ്.മുസ്‌ലിങ്ങളുടെ കൂട്ടക്കൊലകള്‍ക്ക് സാക്ഷികളാണ് ഈ കമ്മ്യൂണിസ്റ്റ് നാടുകള്‍.എന്തിന് നമ്മുടെ നാടുകളില്‍ പോലും ഈ ഇസ്‌ലാമിക വിരുദ്ധ ചിന്ത ഇവരില്‍ കാണുന്നുണ്ട്.ജീവനില്ലാത്ത മതം ഉണ്ടാക്കുവാനാണ് അവര്‍ ജീവനെ മതമില്ലാത്തവനാക്കിയത്.തൊഴിലാളികളുടെ അവകാശ സമരത്തെ ആര് നയിച്ചാലും ഇവര്‍ താല്പ്പര്യപ്പെടില്ല.കാരണം അത് കമ്മ്യൂണിസ്റ്റുകാര്‍ക്ക് തീറെഴുതിയെന്നാണ് അവരുടെ വിചാരം.

ഭൗതികവും ചരിത്രപരവും ആയ മാര്‍ക്സിന്റെയും എംഗല്‍സിന്റേയും കാഴ്ചപ്പാടുകള്‍ അബദ്ധം നിറഞ്ഞതാണ് എന്നാണ് എന്റെ വിശ്വാസം.മാര്‍ക്സിയന്‍ സാമ്പത്തിക ശാസ്ത്രത്തിന് മുഴുവനായല്ലെങ്കിലും ഒരു പാട് പാളിച്ചകളും സംഭവിച്ചിട്ടുണ്ട്.അത് മനുഷ്യ സൃഷ്ടികളായ ഏതൊരു ഇസത്തിനും പറ്റുന്നതാണ്.അതില്‍ അത്ര വലിയ പ്രശ്നവും ഇല്ല.അത് കൊണ്ട് തന്നെ സിദ്ധാന്തത്തിലുള്ള വൈകല്യം മൂലം അത് പ്രാവര്‍ത്തികമാക്കുമ്പോള്‍ പരാജയപ്പെടുന്നത് സ്വാഭാവികം മാത്രം.മനുഷ്യരുടെ സര്‍വ്വ കാര്യങ്ങളും അറിയുന്ന ദൈവം തമ്പുരാന്റെ നിയമങ്ങള്‍ക്ക് മുമ്പില്‍ നമ്മള്‍ തല കുനിക്കുന്നത് അത് കൊണ്ടാണ്.കാലങ്ങള്‍ക്ക് അതീതമായി അത് ഇന്നും നില നില്‍ക്കുന്നത് അത് കൊണ്ട് തന്നെ .ദൈവ നിഷേധത്തിന്റെ അടിത്തറയില്‍ നിന്നും പണിതുയര്‍ത്തിയ കമ്മ്യൂണിസം പരാജയപ്പെട്ടതിന്റേയും കാരണം മറ്റൊന്നല്ല.

Thursday, February 4, 2010

കാവ്യകലയും ചിത്രകലയും

ഞാനൊരു കവിയല്ല.പക്ഷേ,കവിതയേയും കാവ്യകലയേയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.ഒരു ചിത്രകാരനുമല്ല.പക്ഷേ,ചിത്രത്തെയും ചിത്രകലയേയും ഇഷ്ടപ്പെടുന്നു.എന്നാല്‍ ഇവയില്‍ ഏതാണ് കൂടുതല്‍ മേന്മയുള്ളത് എന്ന് ചോദിച്ചാല്‍ എനിക്ക് വ്യക്തമായ ഒരു ഉത്തരം ഇല്ല തന്നെ.രണ്ടിനും അതിന്റേതായ മേന്മയുണ്ട് എന്ന് വാദത്തിനു വേണ്ടി സമ്മതിക്കാം,പക്ഷേ അങ്ങിനെയാണോ?

സത്യത്തില്‍ ഇതൊരു തീരാവാദമാണ്.ലോകത്തെ എല്ലാ കവികളും ചിത്രകാരന്മാരും യഥാക്രമത്തില്‍ കവിതയേയും ചിത്രത്തെയും ന്യായീകരിച്ചു കൊണ്ട് സംസാരിക്കും.അവര്‍ക്ക് അങ്ങിനെ ചെയ്യാം.അതാതു മേഖലകളില്‍ പ്രാവീണ്യം നേടിയവരാണവര്‍.എന്നാല്‍ ഞാനോ,‍ ഇവ രണ്ടിന്റെയും അടിസ്ഥാനകാര്യങ്ങള്‍ അറിയാത്ത,സാഹിത്യ-ചിത്രകലാ ലോകത്തിന്റെ സൗന്ദര്യം കാണാത്ത ഒരു കൂപ മണ്ഡൂകം.മുകളിലുള്ള ഒരു വൃത്തത്തില്‍ കാണുന്ന ആകാശത്തെ ലോകമാണെന്ന് തെറ്റിദ്ധരിച്ച ഒരു മാക്രി.എന്നാലും എനിക്ക് തോന്നുന്നത് ഞാനൊന്ന് ഇവിടെ പോസ്റ്റേണ് ഭായി.എന്തൂട്ടായാലും നിങ്ങളും ഒന്ന് കമന്റിക്കോ.

എന്റെ കാര്യം അവിടെ നില്‍ക്കട്ടെ.മഹാനായ കവി ഷെല്ലിയുടെ വാക്കുകള്‍ നമുക്ക് ഒന്ന് നോക്കാം."മനുഷ്യ വര്‍ഗ്ഗത്തിന്റെ നിയമ കര്‍ത്താവും സംസ്ക്കാരത്തിന്റെ മുന്നോടിയുമാണ് കവി" ആയിരിക്കാം.ഒരു ഉറുപ്പികയുടെ സംസ്ക്കാരം പോലുമില്ലാത്ത നമ്മുടെ നാട്ടിലെ ചില കവികളെ അദ്ദേഹം കണ്ടില്ലായിരിക്കാം.ശരിക്കും പറഞ്ഞാല്‍ ഒരു വ്യര്‍ത്ഥമായ ചിന്തകളല്ലേ കവിത എന്ന് പറയുന്നത്.ഭാവനയെന്ന ഓമനപ്പേര് ഇട്ടതു കൊണ്ട് നടക്കാത്ത കുറെ സ്വപ്നങ്ങള്‍ക്ക് വര്‍ണ്ണം ചാലിച്ചാല്‍ അതിനെ കവിതയെന്നു വിളിക്കുന്നത്‌ പൊട്ടത്തരമല്ലേ.അതോ എന്റെ ചീത്ത മുന്‍ വിധികളാണോ പൊട്ടത്തരം.ആവാം,അതിനാണ് സാധ്യതയും

ചില പ്രദേശങ്ങളുടെ ചരിത്രം തന്നെ മാറ്റിമറിച്ച കവികള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.ഒരു തലമുറയുടെ ചിന്തകള്‍ക്ക് ആവേശം വിതച്ച് ഒരു നല്ല നാളേയ്ക്കു വേണ്ടി പ്രയത്നിച്ച കവികളും ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്.നമ്മുടെ രാജ്യത്തിന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യം നമ്മുടെ അവകാശമാക്കി മാറ്റാന്‍ ദേശ സ്നേഹം തുളുമ്പുന്ന തേന്‍ കാവ്യങ്ങള്‍ സൃഷ്ടിച്ചെടുത്ത കവികളെ കാണാന്‍ കഴിയാതെ പോയത് എന്റെ തെറ്റ്.വെറും പ്രേമം സ്രവിക്കുന്ന കവിതകള്‍ മാത്രം കണ്ടത് കൊണ്ടായിരിക്കാം എനിക്ക് ഒരു അദൃശ്യ അവഗണന കവിതയോട് ഉണ്ടായിരുന്നത്.കാല്‍പ്പനിക കവിതകളെന്നാല്‍ സത്യത്തിന് നിരക്കാത്ത ചില കൗമാര കവിതകള്‍ മാത്രമല്ല സംശുദ്ധ പ്രേമം നിഴലിക്കുന്ന ഒരു നഗ്ന സത്യമാകുന്ന ജീവിതം കൂടിയുള്ള കവിതകള്‍ ഉണ്ട് എന്ന് മനസ്സിലാക്കാഞ്ഞതും എന്റെ തെറ്റ് തന്നെ.

എന്നാല്‍ ചിത്രത്തിന്റെ അവസ്ഥയോ. "പ്രകൃതിയുടെ പൗത്രിയാണ് ചിത്രകല"യെന്ന് വിശ്വ വിഖ്യാത ചിത്രകാരന്‍ ലിയനാര്‍ഡോ ഡാവിഞ്ചി അഭിപ്രായപ്പെടുന്നു.ശരിയാവാം അത്.എന്നാല്‍ പച്ചപ്പട്ടണിഞ്ഞ നമ്ര മുഖിയായ ഒരു സുന്ദരിയുടെ വശ്യ മനോഹാരിത പോലെ സൗന്ദര്യം തോന്നിപ്പിക്കുന്ന പ്രകൃതിയുടെ ചിത്രങ്ങളില്‍ നിന്ന് മാറിയിട്ട് വന്ന ,ഒരു മനുഷ്യനും മനസ്സിലാകാത്ത കുറെ വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ വാരിയെറിഞ്ഞ ആധുനിക ചിത്ര കലയിലെ അദൃശ്യ സൗന്ദര്യം എനിക്കെത്രയാലോചിച്ചിട്ടും പിടി കിട്ടുന്നില്ല.അനാവശ്യമായി കുറെ വലിച്ചു നീട്ടി സിനിമയെടുത്താല്‍ മാത്രമേ അവാര്‍ഡു കിട്ടുകയുള്ളൂവെന്നു കരുതുന്ന ചില സംവിധായകരെ പോലെ നമ്മുടെ ചിത്രകാരന്മാരും മാറിപ്പോയിരിക്കുന്നു.

ഒരു കപ്പില്‍ നിന്നും കുറെ ചായക്കൂട്ടുകള്‍ ക്യാന്‍വാസിലേക്ക് തെറിപ്പിച്ചാല്‍ അത് ഒരു സ്ത്രീയുടെ മനോമുകുരത്തില്‍ തെളിയുന്ന ദുഃഖങ്ങളാണ് എന്ന് ചിത്രകാരന്‍ പറയും.ഭാരത പതാകയുടെ ത്രിവര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ അതിന്റെ ഏതെങ്കിലും ഒരു മൂലയില്‍ ചേര്‍ത്താല്‍ അത് ഭാരത സ്ത്രീയുടെ ദുഃഖമായി.പതാകയുടെ നിറങ്ങള്‍ മാത്രം മനസ്സിലായ എന്നെപ്പോലെയുള്ള ആസ്വാദകര്‍ അയാളുടെ വാദത്തെ ശരി വെച്ചുകൊണ്ട് തലയാട്ടും.വങ്കത്തരമല്ലാതെ ഇതിനെ എന്ത് വിളിക്കും.എന്നാല്‍ കുറച്ചു വര്‍ണ്ണങ്ങള്‍ കൊണ്ട് മാത്രം ലളിതമായി വരച്ച് വളരെ വ്യാപ്തമായ അര്‍ത്ഥ തലങ്ങള്‍ തരുന്ന ചിത്രങ്ങള്‍ കൂടി ഈ ആധുനിക ചിത്രകാരന്മാര്‍ വരക്കുന്നുവെന്ന സത്യം എന്തോ എന്റെ ചെറിയ അഹങ്കാരത്തിന് മേല്‍ അധിനിവേശം നടത്താന്‍ കഴിയാതെ പോയി.ഡാവിഞ്ചിയുടെ തന്നെ മോണാലിസയെ നോക്കൂ.ഏത് പാമരനും തൃപ്തിയോടെ വീക്ഷിക്കാം.ആ പുഞ്ചിരിയുടെ രഹസ്യം തേടി ആസ്വാദകര്‍ പോകും.അതില്‍ ശ്രംഗാരമാണോ കാമമാണോ പ്രതിഫലിക്കുന്നത് എന്നാ കാര്യത്തില്‍ മാത്രമേ തര്‍ക്കമുണ്ടാവുകയുള്ളൂ. എന്നിട്ടും ഈ ചേറ്റുവക്കാരന് മാത്രം എന്തോ ഒരു തൃപ്തിക്കുറവ് ."തന്നതില്ല പരനുള്ളു കാട്ടുവാന്‍ ഒന്നുമേ നരനുപായമീശ്വരന്‍" .

കവിതയേയും ചിത്രത്തിനേയും താരതമ്യപ്പെടുത്തുമ്പോള്‍ ചില കാര്യങ്ങള്‍ നമുക്ക് കാണാന്‍ കഴിയും.വാക്കുകളുടെ മായാജാലമായ കാവ്യത്തിന് സാധിക്കാത്ത പല കാര്യങ്ങളും വര്‍ണ്ണ രേഖാ രൂപമായ ചിത്രത്തിന് സാധിക്കുന്നുണ്ട്.മാത്രമല്ല കാവ്യം ഭാഷയുടെ പിടിയിലാണ്. എന്നാല്‍ ചിത്രത്തിന്റെ ഭാഷ സാര്‍വ്വജനീനമാണ്. "പേടിച്ച പേടമാന്‍ മിഴിയാണ്" എന്ന് ഒ.എന്‍.വി.പാടുമ്പോള്‍ അത് മലയാളികളായ നമുക്ക് മാത്രമേ ആ നയന സൗന്ദര്യം ദര്‍ശിക്കാന്‍ പറ്റുകയുള്ളൂ.എന്നാല്‍ 'പാല്‍ക്കുടമേന്തിയ വനിത'യുടെ സൗന്ദര്യം കാണാന്‍ മലയാളിയാകുകയോ രാജരവി വര്‍മ്മയെ അറിയുകയോ വേണ്ട. കണ്ണുണ്ടായാല്‍ മാത്രം മതി. അത് ആഫ്രിക്കന്‍ വാനാന്തരങ്ങളിലെ അപരിഷ്കൃതരായ ആദിവാസികള്‍ക്ക് പോലും പറ്റും.

ചിത്രത്തിന് മുഴുവന്‍ മാര്‍ക്കും നല്‍കുകയല്ല ഞാന്‍.അതിനു ന്യൂനതകളും കാണുന്നുണ്ട്.ഒരു നിമിഷം മാത്രമേ ചിത്രത്തില്‍ പ്രദര്‍ശിപ്പിക്കാന്‍ കഴിയൂ എന്ന് എന്നെക്കാളും മുന്‍പേ ബുദ്ധിയുള്ളവര്‍ മനസ്സിലാക്കിയിട്ടുണ്ട്. എന്നാല്‍ കവിത അങ്ങിനെയല്ല.അതിനു സമയ പരിധിയില്ല.ദൃശ്യ ലോകത്തില്‍ ചിത്രകാരന്‍ ജീവിക്കുമ്പോള്‍ ദൃശ്യവും അദൃശ്യവും ആയ ലോകങ്ങള്‍ കവിയ്ക്ക് സ്വന്തം.കാമുകിയെ ചുംബിക്കാന്‍ പോകുന്ന കാമുകന്റെ ചിത്രം നോക്കി കീറ്റ്സ് പറഞ്ഞു,"കാമുകാ! നിന്റെ ലക്ഷ്യത്തോട് നീ അടുത്തു.പക്ഷേ നിനക്കവളെ ഒരിക്കലും ചുംബിക്കാന്‍ കഴിയില്ല.എന്നാലും അവളുടെ സൗന്ദര്യം തീരെ മായുകയില്ല.നിങ്ങളുടെ സ്നേഹം എന്നും നില നില്‍ക്കും" തീര്‍ത്തും ശരിയല്ലേ അത്.

ചെറുപ്പം മുതലേ കണ്ടുവന്ന ഒരു ചിത്രം മനസ്സിലുണ്ട്.പല കടകളിലും വീടുകളിലും അത് കണ്ടിട്ടുണ്ട്. ഇറ്റാലിയന്‍ ചിത്രകാരനായ ബ്രഗോലിന്‍ വരച്ച ആ കരയുന്ന കുട്ടിയുടെ ചിത്രം ഇന്നും മനസ്സില്‍ നിന്നും പോയിട്ടില്ല.കണ്ണുനീരൊലിപ്പിക്കുന്ന ആ കുട്ടി ആരാണെന്നോ , എന്തിനാണ് കരയുന്നത് എന്നോ ആ ചിത്രത്തില്‍ നോക്കിയാല്‍ നമുക്ക് മനസ്സിലാവുകയേയില്ല. എന്നാല്‍ ഇതൊരു കവിതയാണെങ്കില്‍ ഈ പ്രശ്നം വരുകയുമില്ല.കാവ്യതിനും ചിത്രത്തിനും വിഭിന്ന മണ്ഡലങ്ങളാണുള്ളത് എന്നുള്ള ലെസ്സിങ്ങിന്റെ അഭിപ്രായം അത് ശരി വെയ്ക്കുന്നു.

"ഒറ്റപ്പത്തിയൊടായിരമുടലുകള്‍
ചുറ്റുപിണഞ്ഞൊരു മണി നാഗം
ചന്ദന ലതയിലധോമുഖ ശയനം
ചന്തമോടിങ്ങനെ ചെയ്യും പോല്‍
വിലസീ വിമലേ ചെറിയൊരു പനി നീ-
രലര്‍ ചൂടിയ നിന്‍ ചികുരഭരം"

ചങ്ങമ്പുഴയുടെ മനോഹരമായ ഒരു കാവ്യ ശകലം.നായികയുടെ മുടിയെയാണ് കവി ഇവിടെ വര്‍ണ്ണിക്കുന്നത്.അറ്റം കെട്ടിയ നീണ്ട മുടിക്കെട്ടിന്റെ കീഴറ്റത്തായി ഒരു റോസാപ്പൂവാണ് നായിക അണിഞ്ഞിരുന്നത്.ഒരു പത്തിയും ആയിരം ഉടലുകലുമുള്ള ഒരു മണി നാഗം ചന്ദനവള്ളിയില്‍ മുഖം കീഴാക്കി ശയിക്കുകയാണെന്ന് തോന്നും.മനോഹരമായ ഉപമ. Her tresses are like Serpants എന്ന ഒരു ആംഗലേയ പ്രയോഗവും ഉണ്ട്.എന്തോ ആകട്ടെ.ഇതൊരു ചിത്രമാണെങ്കില്‍ ഇത്തരത്തിലൊരു ഭാവന വരില്ല.വന്നാല്‍ തന്നെ അത് പല ആളുകളിലും വ്യതസ്ഥമാവും. ഇത് കവിതയ്ക്ക് കിട്ടുന്ന അംഗീകാരം തന്നെയാണ്.

ഇനിയുള്ളത് നിങ്ങളാണ് ചെയ്യേണ്ടത്.എന്റേത് ഒരു വിതണ്ഡ വാദമായി കരുതരുത്.മറിച്ച് നിങ്ങള്‍ക്കുള്ള ആശയങ്ങള്‍ ഞാനുമായി പങ്കുവെക്കുക.ചിത്രകാരനും കവിയ്ക്കും വേദന തോന്നിയെങ്കില്‍ ക്ഷമ ചോദിക്കുന്നു.ഒരു ആസ്വാദകന്റെ സ്വാതന്ത്ര്യമായി മാത്രം കരുതുക.

Thursday, October 15, 2009

പണ്ടാരോ പറഞ്ഞ പോലെ...

കഴിഞ്ഞ ദിവസം ജ്യേഷ്ഠനുമായി ഫോണില്‍ സംസാരിച്ചപ്പോള്‍ സംഭാഷണത്തിനിടയില്‍ ജ്യേഷ്ഠന്‍ പറഞ്ഞു "ഇതിപ്പോള്‍ പണ്ടാരോ പറഞ്ഞ പോലെ .."വിഷയം ഗൗരവമുള്ളതായത്കൊണ്ട് അപ്പോള്‍ ഒന്നും പറഞ്ഞില്ല.എന്നാല്‍ പിന്നീട് ഞാന്‍ അതിനെ കുറിച്ച് ഒന്ന് ആലോചിച്ചു.പണ്ട് ആര്,എന്താണ് പറഞ്ഞത്?ചെറുപ്പം മുതലേ കേട്ട് തുടങ്ങിയ ഒരു വാക്കാണ്‌ ഇത്.ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും പറഞ്ഞിട്ടുണ്ടാവുമല്ലോ.അത് കൊണ്ടാണല്ലോ എല്ലാവരും ഇങ്ങിനെ പറയുന്നത്.പറ്റാവുന്ന സ്ഥലത്തെല്ലാം അന്വേഷിച്ചു.ആര്‍ക്കും അറിയില്ല പണ്ടുള്ളവര്‍ എന്താണ് പറഞ്ഞതെന്ന്. നിങ്ങള്‍ക്കാര്‍ക്കെങ്കിലും അറിയുമെങ്കില്‍ എനിക്കൊന്നു പറഞ്ഞുതരണം.ആരാണാ വിളവന്‍?എന്ത് പണ്ടാരം ആണ് അവന്‍ പറഞ്ഞത്? ആരെങ്കിലും എന്തെങ്കിലും ഒന്ന് പറഞ്ഞെങ്കില്‍ അത് ആരാണ് അല്ലെങ്കില്‍ എന്താണ് എന്നൊന്നും ആലോചിക്കാതെ അതങ്ങ് ഏറ്റെടുക്കുന്നതില്‍ നമ്മള്‍ മലയാളികള്‍ എല്ലാവരിലും മുന്നിലാണല്ലോ.ഇതിപ്പോള്‍ 'പണ്ടാരോ പറഞ്ഞപോലെ' ഞാനിതിന്റെ ചരിത്ര പശ്ചാത്തലം ഒന്നും അന്വേഷിച്ചു പോകുന്നൊന്നുമില്ല.രസമുള്ള വിഷയമായത് കൊണ്ട് ഒന്ന് പങ്കുവെച്ചുവന്നു മാത്രം.അല്ലാതെ പണ്ടാരോ പറഞ്ഞപോലെ......

Wednesday, October 7, 2009

ഷെര്‍ലക്ക് ഹോംസ്

പ്രീ ഡിഗ്രി ആദ്യവര്‍ഷത്തിലാണ് ഞാന്‍ ആദ്യമായി ഷെര്‍ലക്ക് ഹോംസിനെ കുറിച്ചറിയുന്നത്. മാമാടെ മകന്‍ തന്ന "ദി ഹൗണ്ട് ഓഫ് ബാസ്ക്കര്‍വില്‍സ്‌" എന്ന നോവല്‍ ആണ് ഞാന്‍ അന്ന് വായിച്ചത്. ഒറ്റ ഇരിപ്പില്‍ തന്നെ ആ പുസ്തകം മുഴുവന്‍ വായിച്ചത് ഇന്നും നല്ല ഓര്‍മയുണ്ട്. അന്ന് മുതല്‍ തുടങ്ങിയ "ഹോംസ് ഭ്രാന്ത്‌" ഇന്നും തീര്‍ന്നില്ല എന്നത് ഒരു സത്യം തന്നെയാണ്.തുടര്‍ പഠനങ്ങളില്‍ ഹോംസിന്റെ കഥകള്‍ പഠിക്കാനുണ്ടായത് കൂടുതല്‍ ഹോംസിനെ ഇഷ്ടപ്പെടാന്‍ കാരണമായി. എന്നാല്‍ ഷെര്‍ലക്ക് ഹോംസ് ഒരു സങ്കല്‍പ്പ കഥാപാത്രം മാത്രമാണെന്നും കഥാകാരന്‍ വാട്സന്‍ അല്ലായെന്നുമുള്ള സത്യം ഇപ്പോഴും പലര്‍ക്കും അജ്ഞാതമാണെന്ന് മനസ്സിലാക്കിയപ്പോഴാണ് ഇങ്ങിനെയൊന്ന് ബ്ലോഗാം എന്ന് തീരുമാനിച്ചത്. നെറ്റിലൂടെ ഒന്ന് തപ്പി തെരഞ്ഞതും പണ്ടത്തെ വായനയും കൂട്ടിക്കിഴിച്ചാണ് ഇതെഴുതുന്നത്. ആധികാരിക രേഖയെന്ന് ഒരവകാശവും ഇല്ലായെന്ന് മാത്രമല്ല, ഒന്നേകാല്‍ ഔണ്‍സ് ബുദ്ധിയുടെ ഒരു കുറവും ഈയുള്ളവനുള്ളത് മറച്ചുവെക്കുന്നുമില്ല. തെറ്റ് കുറ്റങ്ങള്‍ കാണിച്ച് എന്നെയൊന്നു കമന്റാന്‍ മറക്കല്ലേ....

സര്‍ ആര്‍തര്‍ കോനന്‍ ഡോയല്‍ എന്ന ഒരു ഡോക്ടര്‍ എഴുതിയ കഥകളിലെ നായകന്റെ പേരാണ് നമ്മള്‍ ഇവിടെ വിവരിച്ച സാക്ഷാല്‍ ഷെര്‍ലക്ക് ഹോംസ്. 1859 ല്‍ ജനിച്ച് 1930 ല്‍ മരണപ്പെട്ട ഈ ഡോക്ടര്‍ ഒരുപാട് ലേഖനങ്ങളും മറ്റും എഴുതിയിട്ടുണ്ട്. പക്ഷെ ഒന്നും പച്ച പിടിച്ചില്ല എന്ന് മാത്രം. "The White Company" പോലെ നല്ല കൃതികള്‍ ഉണ്ടായിട്ടു കൂടി. എന്നാല്‍ ഷെര്‍ലക്ക് ഹോംസ് എന്ന ഒരു കഥാപാത്രത്തെ സൃഷ്ടിച്ച് പുതിയ രീതിയില്‍ ഒരു അപസര്‍പ്പക കഥ ഉണ്ടാക്കി കഴിഞ്ഞപ്പോള്‍ ലോകം ഞെട്ടി. പച്ച പിടിക്കാതിരുന്ന അദ്ധേഹത്തിന്റെ കീര്‍ത്തി "പച്ച" എന്ന് മാത്രമല്ല ചുകപ്പും മഞ്ഞയും നീലയുമൊക്കെയുള്ള വര്‍ണ്ണശബളങ്ങളായി മാറി. 1887 ല്‍ ഇറങ്ങിയ"A Study in Scarlet" ആണ് ആദ്യം വെളിച്ചം കണ്ട ഹോംസ് കൃതി."ചുകപ്പില്‍ ഒരു പഠനം" എന്ന ശീര്‍ഷകം തന്നെ ജനങ്ങള്‍ക്കിഷ്ടമായി. പിന്നെ പിന്നെ ഹോംസ് വളരുകയായിരുന്നു.വളര്‍ന്നു വളര്‍ന്ന് ഹോംസ് എന്ന സൃഷ്ടി തന്റെ സ്രഷ്ടാവായ കോനന്‍ ഡോയലിനെക്കാളും മുകളിലേക്കുയര്‍ന്നു.അവസാനം ജന്മം കൊടുത്തവനെ നിര്‍വീര്യനാക്കി ഹോംസ് ജനമനസ്സുകളില്‍ അനശ്വരനായി നിറഞ്ഞു നിന്നു. ലോകാവസാനം വരെ അതിനു മാറ്റ് കുറയുകയില്ല.


നോറ ഹെല്‍മെര്‍ക്ക് ഒരിക്കലും ഹെന്‍ റിക്‌ ഇബ്സനെക്കാള്‍ മുകളിലേക്ക് ഉയരാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല. "പാവ വീട്ടില്‍" അത് ഒതുങ്ങി നിന്നു. "മഞ്ഞി"ലെ വിമല ഒരിക്കലും എം.ടി.യുടെ അയലത്ത് പോലും എത്തില്ല. മജീദും സുഹറയും നമുക്കെല്ലാം ഒരു നൊമ്പരം തന്നുവെങ്കിലും ഒരു "ബാല്യകാല സഖി"യായി അത് ഇന്ന് നമ്മോടൊപ്പം ഇല്ല ബഷീറിനെപ്പോലെ. വായനക്കാര്‍ക്ക് ഹൃദയത്തില്‍ ഒരു ചലനം സൃഷ്ടിച്ച കഥാപാത്രങ്ങള്‍ തന്നെയാണ് ഇവയെല്ലാം. എന്നാല്‍ അവരൊന്നും കഥാകാരന്റെ മീതെയായില്ല എന്നാണ് എന്റെ ഭാഷ്യം. പക്ഷെ നിങ്ങള്‍ ഹോംസിനെ നോക്കൂ. അവസാനം പെരുന്തച്ചന്റെ പോലെയുള്ള "അസൂയ" കൊണ്ടാണെന്ന് തോന്നുന്നു കോനന്‍ ഡോയല്‍ ഹോംസിനെയും വധിച്ചു. എന്നാല്‍ അവധ്യനായ അദ്ദേഹം ഒരു തിരിച്ചുവന്ന"പരേതനായി" മാറി ഇപ്പോഴും നമ്മോടു കൂടെ നില്‍ക്കുന്നു.


ബ്രിട്ടനിലെ എഡിന്‍ബറോയില്‍ ജനിച്ച ഡോക്ടറായ കോനന്‍ ഡോയലിനെ നമുക്ക് മറക്കാം. ആ സ്ഥാനത്ത് നമുക്ക് വാട്സനെ കൊണ്ട് വരാം. കോനന്‍ ഡോയലിന്റെ റോള്‍ കൈകാര്യം ചെയ്യാന്‍ അദ്ദേഹം സ്വയം തിരഞ്ഞെടുത്തത്‌ ജോണ്‍ വാട്സണ്‍ എന്ന കഥാപാത്രത്തിനെയാണ്. സ്വയം വിഡ്ഢിയായി ചമഞ്ഞ വാട്സനും ബുദ്ധിമാനായ ഹോംസും കോനന്‍ ഡോയല്‍ തന്നെ . വാട്സനെക്കൊണ്ട് വളരെ മനോഹരമായിതന്നെ ഡോയല്‍ കഥ പറയിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. ഹോംസ് എന്ന കഥാപാത്രം മറ്റു കഥാപാത്രവുമായി വായനക്കാര്‍ക്ക് സാമ്യം തോന്നുമോ എന്നുള്ള ചിന്ത കാരണം തന്ത്രപരമായി ഡോയല്‍ ആ കാര്യം കഥയുടെ ആദ്യഭാഗത്ത് വാട്സനെ കൊണ്ട് തന്നെ പറയിപ്പിക്കുന്നുണ്ട്. അമേരിക്കക്കാരനായ എഡ്ഗാര്‍ അല്ലന്‍ പോയുടെ ഡ്യൂപിന്‍ എന്ന കഥാപാത്രവുമായി ഹോംസ് ഒരു സാമ്യവുമില്ല എന്ന് കാണിക്കാന്‍ അദ്ദേഹം ഉപയോഗിച്ച വാക്കുകള്‍ ശ്രദ്ധിക്കൂ. വാട്സന്‍ പറയുന്നു : “You remind meof Edgar Allan Poe’s Dupin. I had no idea that such individuals did existoutside of stories.”Sherlock Holmes rose and lit his pipe. (ഷെര്‍ലക്ക് ഹോംസ് പറയുന്നു.): “No doubt you think that you arecomplimenting me in comparing me to Dupin,” he observed. “Now, inmy opinion, Dupin was a very inferior fellow. That trick of his ofbreaking in on his friends’ thoughts with an apropos remark after aquarter of an hour’s silence is really very showy and superficial. He hadsome analytical genius, no doubt; but he was by no means such aphenomenon as Poe appeared to imagine.” ഡ്യൂപിന്‍ അത്ര വലിയ പ്രതിഭാസമൊന്നുമല്ല എന്ന് എത്ര മനോഹരമായാണ് അദ്ദേഹം അവതരിപ്പിച്ചത്.ഇത് ശരിക്കും സത്യം തന്നെയാണ്.ഹോംസിന്റെ രീതിയും ഡ്യൂപിന്റെ രീതിയും അജവും ഗജവും പോലെയാണ്.


ഹോംസിനു ശേഷം അപസര്‍പ്പക കഥ പുരോഗമിച്ചു പക്ഷേ, മറ്റൊരു ഹോംസ് ജനിച്ചില്ല. ഹോംസുമായി ബന്ധപ്പെട്ട് അല്ലെങ്കില്‍ സാമ്യം ഉണ്ടാക്കി ഒരു പാട് കഥകള്‍ വന്നെങ്കിലും. ഹോംസ് എന്നും ഹോംസ് തന്നെയാണെന്നുള്ള വിശ്വാസം കൂട്ടിത്തരാനേ അതുപകരിച്ചുള്ളൂ. അതിനൊന്നും തന്നെ ഹോംസിന്റെയത്ര പൂര്‍ണത കൈവരിക്കാന്‍ കഴിഞ്ഞില്ല.അഗതാ ക്രിസ്റ്റിയുടെ കഥാപാത്രം ഹോംസിനു വെല്ലുവിളി പോലും ഉയര്‍ത്തിയില്ല. ഉദ്വേഗം നിറഞ്ഞതാണ്‌ അപസര്‍പ്പക കഥകള്‍. ഒരു അറബി കഥയിലെ സുല്‍ത്താന്‍, ഷെഹ്റസാദിന്റെ കഥകളുടെ അന്ത്യം അറിയാനുള്ള ആഗ്രഹത്താല്‍ അവളുടെ മരണം നീട്ടികൊടുത്ത കഥ നമ്മള്‍ക്ക് അറിയാമല്ലോ.മനുഷ്യ സഹജമായ ആ ജിജ്ഞാസ ശരിക്കും ഡോയല്‍ ഉപയോഗപ്പെടുത്തിയിരുന്നു.ഡിറ്റക്ടീവ്‌ കഥകള്‍ക്കുള്ള എല്ലാ മാനങ്ങളും കോനന്‍ ഡോയല്‍ തന്റെ കഥകള്‍ക്ക് നല്‍കുകയും ചെയ്തു.


പക്ഷേ ഹോംസ് ക്രിയയും വാട്സന്‍ ശബ്ദവും എന്ന് ലോക സാഹിത്യകാരന്മാര്‍ വിശേഷിപ്പിച്ച, ക്രിമിനോളജിക്ക്‌ മഹത്തായ സംഭാവനകള്‍ നല്‍കിയ, ചിന്തകള്‍ക്ക് ഉദ്ധീപനങ്ങള്‍ വര്‍ദ്ധിപ്പിച്ച ഈ കഥകള്‍ നമ്മുടെ മലയാളത്തില്‍ പ്രസിദ്ധീകരിക്കാന്‍ ഒരു നൂറ്റാണ്ട്‌ കാത്തിരിക്കേണ്ടി വന്നു എന്നറിഞ്ഞപ്പോള്‍ വല്ലാത്ത സങ്കടം തോന്നുവല്ലേ. അപ്പന്‍ തമ്പുരാന്റെ ഭാസ്ക്കര മേനോനായിരുന്നത്രേ നമ്മുടെ ആദ്യത്തെ ഡിറ്റക്ടീവ്‌ ഹീറോ. അന്ന് മുതല്‍ ഇന്ന് വരെ എത്രയോ കഥാ പാത്രങ്ങള്‍ വന്നു.പക്ഷേ ബേക്കര്‍ സ്ട്രീറ്റിലെ 221 B റൂമിലിരുന്നു ലോക മനുഷ്യരുടെ ഹൃദയ ചിന്തകള്‍ വായിക്കുന്ന,ബുദ്ധിയുപയോഗിച്ച് , പ്രായോഗികതയിലൂന്നി സത്യം കണ്ടെത്തുന്ന ഒരു കൊമ്പത്തെ കഥാപാത്രവും പിന്നെ വന്നില്ല. അപൂര്‍വ്വനും അദ്വിതീയനുമായ അപസര്‍പ്പക ചക്രവര്‍ത്തി സര്‍ ആര്‍തര്‍ കൊനാന്‍ ഡോയല്‍ ഇന്നുണ്ടായിരുന്നെങ്കില്‍ ഒരു നാര്‍ക്കോ അനാലിസിസും കൂടാതെ സിസ്റ്റര്‍ അഭയയുടെ ഘാതകരെ (?) കണ്ടെത്താനും സുകുമാരക്കുറുപ്പ് എന്ന പ്രഹേളിക ഇല്ലാതാക്കാനും കഴിയുമായിരുന്നു.പ്രിയമുള്ള ഹോംസേ, താങ്കള്‍ക്ക് കേരളത്തെ കുറിച്ചറിയില്ല.പക്ഷേ ഞങ്ങള്‍ മലയാളികള്‍ കൊതിക്കുന്നു താങ്കളുടെ സാന്നിദ്ധ്യത്തെ.ഗുണ്ടാ വിളയാട്ടവും അക്രമങ്ങളും നിറഞ്ഞ ദൈവത്തിന്റെ നാട്ടിലേക്ക് ഒരു ഹോംസവതാരം വരുമെന്ന പ്രതീക്ഷയില്‍ കാത്തിരിക്കാം നമുക്ക്.

Monday, September 7, 2009

എന്താണ് ജിഹാദ് ? എന്തല്ല ജിഹാദ് .

ഇന്ന് റമദാന്‍ 17 . ലോകത്തുള്ള എല്ലാ മുസ്ലീങ്ങളും ഏറെ പ്രാധാന്യത്തോടെ ഒപ്പം ഒരു ആവേശത്തോടെ കാണുന്ന ദിവസം. 1428 വര്‍ഷങ്ങള്‍ക്ക്‌ മുന്‍പ് വിശ്വാസവും അവിശ്വാസവും വേര്‍തിരിഞ്ഞ ദിവസം. ദൈവം തമ്പുരാന്റെ സഹായ വാഗ്ദാനം വിശ്വാസികള്‍ക്ക് നിറവേറിയ ദിവസം.അതെ ബദര്‍ യുദ്ധത്തിന്റെ വാര്‍ഷികമാണിന്ന്. ഏതൊരു മുസ്‌ലിമിന്റെയും സായുധ ജിഹാദിന് ഈ ദിവസം ഒരു ആവേശമുള്ള സ്മരണ തന്നെയാണ്. ബദറില്‍ വീര രക്തസാക്ഷികളായ ആ മഹാന്മാരുടെ ജീവിതവും മരണവും മാതൃക തന്നെയാണ്. അവരെപ്പോലെ രക്തസാക്ഷിയാവാന്‍ മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ ആഗ്രഹിക്കുന്നുണ്ട്താനും. അത്തരത്തിലുള്ള ഒരു ജിഹാദിന് വേണ്ടി ഓരോ മുസ്‌ലിമും കൊതിക്കുന്നു.കാരണം അത്രയ്ക്കും പുണ്യമാണ് ഇസ്‌ലാമിലെ ജിഹാദ്.

എന്നാല്‍ ഇസ്‌ലാമിലെ പുണ്യമാക്കപ്പെട്ട ആരാധനയായ ഈ ജിഹാദ് എന്ന വാക്കിന്റെ പുറത്തു കയറിയിരുന്ന് ഒരു ചെറിയ പാമരകൂട്ടം തായം കളിക്കുന്നത് കാണുമ്പോള്‍ സങ്കടം തോന്നുന്നു;ഒപ്പം ഒരമര്‍ഷവും. അതുകൊണ്ട് തന്നെ എന്റെ പരിമിതമായ അറിവിന്റെ അകത്തു നിന്ന് കൊണ്ട് പ്രമാണങ്ങളുടെ അടിസ്ഥാനത്തില്‍ എന്താണ് ജിഹാദെന്നും എന്തല്ല ജിഹാദെന്നും വ്യക്തമാക്കാന്‍ ആഗ്രഹിക്കുകയാണ്. സ്വാഭാവികമായും എന്റെ മാതാപിതാക്കള്‍ , ഗുരുനാഥന്മാര്‍, സുഹൃത്തുക്കള്‍,ജീവിത സാഹചര്യം പിന്നെ എന്റെ വായന,എന്റെ ചിന്ത ഇവയൊക്കെ തന്നെയാണ് ഞാന്‍ എന്ന വ്യക്തിയെ സ്വാധീനിച്ചിട്ടുണ്ടാവുക.ഞാന്‍ ഒരു സമ്പൂര്‍ണ ശരിയെന്നു അവകാശപ്പെടുന്നില്ല.പക്ഷെ നൂറ് ശതമാനം തെറ്റല്ല എന്ന ഉത്തമ ബോധ്യമുണ്ട്.


സത്യത്തില്‍ എന്താണ് ജിഹാദ്? ഒരു പാട് മാധ്യമങ്ങള്‍ പോസ്റ്മോര്‍ട്ടം നടത്തിയ ആ അറബി വാക്കിനു ഇസ്‌ലാമില്‍ എന്താണ് പ്രത്യേകത ? ദൈവം തമ്പുരാന്റെ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ ഒരു വ്യക്തി ചെയ്യുന്ന സാമ്പത്തീകമോ ശാരീരികമോ ആയ എല്ലാ പരിശ്രമങ്ങളേയും ചുരുക്കത്തില്‍ നമുക്ക് ജിഹാദ് എന്ന് വിളിക്കാം.നൂറ് ശതമാനവും പുണ്യമുള്ള ഒരു പ്രവര്‍ത്തിയാണിത്. ഈ ശ്രമങ്ങളില്‍ ആയുധമെടുത്തുള്ള പോരാട്ടത്തെയാണ്‌ നമ്മുടെ സഹോദരങ്ങള്‍ തെറ്റിധരിച്ചിരിക്കുന്നത്‌ അല്ലെങ്കില്‍ മനപ്പൂര്‍വം തെറ്റിധരിപ്പിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുന്നത്.ഇസ്‌ലാമിക ചരിത്രത്തില്‍ മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്ക്‌ ഒരുപാട് ദുരിതങ്ങള്‍ ഉണ്ടായിട്ടുണ്ട്. അത് ഇന്നും തുടര്‍ന്ന് കൊണ്ടിരിക്കുന്നു. ഈ മര്‍ദ്ദിതരുടെ അനുഭവം ഇസ്‌ലാമില്‍ എന്ത് കാഴ്ച്ചപ്പാടാണ് ഉണ്ടാക്കുന്നത്‌. മര്‍ദനം ഏറ്റു വാങ്ങിയവരുടെ പ്രതികരണങ്ങള്‍ ഖുര്‍ആനില്‍ മൂന്നു തരത്തിലാണ് കാണുന്നത്.
* ക്ഷമ:-
മൂസ (അ) തന്റെ ജനതയോട് ക്ഷമിക്കാന്‍ പറഞ്ഞത് , യാസിര്‍ കുടുംബത്തിന്റെ ദയനീയ അവസ്ഥയില്‍ ,സുമയ്യ (റ) കൊല്ലപ്പെട്ടിട്ട് കൂടി ആ നാട്ടില്‍ ജീവിച്ചിരുന്ന ഒരു യുവാവായിരുന്ന റസൂല്‍(സ) ക്ഷമിക്കാന്‍ ആഹ്വാനം ചെയ്തതും മറ്റും ഓര്‍ക്കുക.
* പലായനം:-
മൂസ(അ)യും ഇബ്രാഹീം(അ)യും അവസാനം പലായനം ചെയ്തതും റസൂല്‍(സ)യുടെ ഹിജറയും.
* തിരിച്ചടി:-
ബദര്‍ യുദ്ധം പോലെയുള്ള ഒരു പാട് സംഭവങ്ങള്‍


നമ്മള്‍ ഇവിടെ ചെയ്യേണ്ടത് റസൂല്‍(സ)യുടെ ഈ മൂന്ന് ഘട്ടങ്ങളും നമ്മുടെ ജീവിതത്തില്‍ എങ്ങിനെ സ്വാധീനിക്കുന്നു എന്നതാണ്.ചിലപ്പോള്‍ നമ്മുടെ ചില ആളുകളുടെ അവസ്ഥ റസൂല്‍(സ)യുടെ ആദ്യ കാലത്തിനു സമമാവും.ചിലയാളുകള്‍ പലായനത്തിന്റെ വാക്കിലാവും.മറ്റു ചിലര്‍ തിരിച്ചടിയിലും. നബി(സ)യുടെ 23 കൊല്ലത്തെ ജീവിതം ലോകത്തുള്ള പലയാളുകള്‍ക്കും ഇങ്ങിനെ ഘട്ടം ഘട്ടമായി മാറികൊണ്ടിരിക്കും.നമ്മുടെ അവസ്ഥ ഏതെന്ന് നമ്മള്‍ പരിശോധിക്കണം.ക്ഷമയുടെ അവസ്ഥയാണോ എങ്കില്‍ ക്ഷമിക്കണം.പലായനമാണെങ്കില്‍ പലായനം.അതല്ല തിരിച്ചടിയാണെങ്കില്‍ തിരിച്ചടിക്കുക.ഭാരതീയരായ നമ്മള്‍ക്ക് ഇതില്‍ ഏതവസ്ഥയാണ് ഇപ്പോള്‍ നിലവിലുള്ളത് എന്ന് സ്വയം ചിന്തിക്കുക.ക്ഷമയും പലായനവും കഴിഞ്ഞു ഇനി തിരിച്ചടിക്കല്‍ മാത്രമാണ് ഏക ലക്ഷ്യം എന്ന് പറയുകയും പ്രചരിപ്പിക്കുകയും ചെയ്യുന്ന ഒരു വിഭാഗം എന്റെ നാട്ടില്‍ ഉയരുന്നു എന്ന ഭീതിയാണ് എന്റെ ഈ വിഷയത്തിന് ആധാരം.അവര്‍ക്ക് ഇസ്‌ലാം മതം എന്തെന്നും മനസ്സിലായിട്ടില്ല ജിഹാദ് എന്താണെന്ന് അറിഞ്ഞിട്ടുമില്ല.

ഇനി നിങ്ങള്‍ നോക്കൂ. വ്യഭിചാരികള്‍ക്കുള്ള ശിക്ഷ ഖുര്‍ആനിലും ഹദീസിലുമായി മൂന്ന് തരത്തിലാണ് കാണുന്നത്.

@ വ്യഭിച്ചരിച്ചവരെ വീട് തടങ്കലിലാക്കുക. (സൂറത്ത് നിസാ)

@ അവിവാഹിതിതരാണെങ്കില്‍ 100 അടി അടിക്കുക. (സൂറത്ത് നൂര്‍)

@ വിവാഹിതിതരാണെങ്കില്‍ എറിഞ്ഞു കൊല്ലുക.(ഹദീസ്‌)


എന്താണിങ്ങനെ മൂന്ന് കല്‍പ്പനകള്‍. വ്യഭിചാരികളെ എറിയാനോ അടിക്കുവാനോ ഉള്ള അധികാരമോ അവസ്ഥയോ ഉണ്ടെങ്കില്‍ അതല്ല ഇസ്‌ലാമിക ശരീഅത്ത്‌ നിലനില്‍ക്കുന്ന രാജ്യത്തോ അങ്ങിനെ ചെയ്യാം.നമ്മുടെ ഇന്ത്യയില്‍ ഇത്തരക്കാരെ അടിക്കുവാനോ എറിഞ്ഞു കൊല്ലാനോ നമുക്ക് അധികാരമില്ല. മറിച്ച് 'സൂറത്ത് നിസാ'ഇല്‍ പറഞ്ഞത് പോലെ വീട്ടു തടങ്കലില്‍ വെയ്ക്കാം. ഇന്ത്യക്കാരായ നമുക്ക് കരണീയം അവരെ നമ്മള്‍ നമ്മുടെ വീട്ടില്‍ നിന്ന് പുറത്തു പോവാത്ത രീതിയില്‍ തടഞ്ഞു വെക്കുകയാണ്. ഇങ്ങിനെ ഓരോ അവസ്ഥയും നമ്മള്‍ തെരഞ്ഞെടുക്കണം. ജിഹാദിന്റെ കാര്യവും ഇങ്ങിനെ തന്നെയാണ്. പ്രവാചകനില്‍(സ) നമുക്ക് ഉത്തമ മാതൃകയുണ്ടെന്ന് ഖുര്‍ആന്‍ പറഞ്ഞത് അതുകൊണ്ടാണ്.

ഇനി മറ്റൊരു വീക്ഷണം നോക്കൂ. ഖുര്‍ആനില്‍ ജിഹാദ് എന്ന പദവും ഖിത്താല്‍(യുദ്ധം) എന്ന പദവും ഉപയോഗിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇതില്‍ ആദ്യം ജിഹാദെന്ന പദവും ശേഷമാണ് ഖിത്താല്‍ അഥവാ യുദ്ധം എന്ന പദവും ഉപയോഗിച്ചത്. മക്കയില്‍ വെച്ച് ഇറങ്ങിയ സൂറത്ത്‌ ആണല്ലോ "ഫുര്‍ഖാന്‍". ഹിജറക്ക് മുന്‍പാണ് ഇതവതരിച്ചത്.അതില്‍ "ഇത് കൊണ്ട് (ഖുര്‍ആന്‍) നീ അവരുമായി വലിയ ഒരു ജിഹാദ് നടത്തികൊള്ളുക."എന്ന് പറയുന്നുണ്ട് . അള്ളാഹു പറഞ്ഞത് ഒന്ന് പോലും തെറ്റാതെ അനുസരിക്കുന്ന പ്രവാചകന്‍(സ) യോടാണ് ഈ കല്‍പ്പന. മക്കയില്‍ വെച്ച് അഥവാ ഹിജറക്ക് മുന്‍പ് എന്ത് ജിഹാദ് ആണ് പ്രവാചകന്‍(സ) നടത്തിയത് എന്ന് ഒന്ന് പറഞ്ഞു തരുമോ എനിക്ക്. പടച്ചവന്‍ റസൂല്‍(സ)യോട് ജിഹാദ് ചെയ്യുക എന്ന ഒരു കല്‍പ്പന പറഞ്ഞിട്ട് അത് അദ്ദേഹം അനുസരിച്ചില്ല എന്ന് നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നുവോ.അങ്ങിനെ ഒരിക്കലും സംഭവിക്കില്ല. ഇവിടെ റസൂല്‍(സ) അള്ളാഹു പറഞ്ഞത് പ്രകാരം ജിഹാദ് ചെയ്തു;വാളുകൊണ്ടല്ല ആദര്‍ശം കൊണ്ട്.മക്കയിലെ ജിഹാദ് ഖിത്താലല്ല(യുദ്ധം) മറിച്ച് മനുഷ്യത്ത രഹിതമായ പ്രവര്‍ത്തനങ്ങള്‍ക്കെതിരെ, അന്ധവിശ്വാസങ്ങള്‍ക്കെതിരെ, ബഹുദൈവാരാധനക്കെതിരെയെല്ലാമുള്ള ഒരു ആദര്‍ശ ജിഹാദ്.

ഇതെപോലെതന്നെയാണ് കപട വിശ്വാസികള്‍ക്കെതിരെയുള്ള ജിഹാദും. ഖുര്‍ആനില്‍ പറയുന്നുണ്ട് "നീ അവിശ്വാസികളോടും കപട വിശ്വാസികളോടും ജിഹാദ് ചെയ്യുക"എന്ന്. കല്‍പ്പന കിട്ടിയ റസൂല്‍(സ) അവിശ്വാസികള്‍ക്കെതിരെ ആയുധമെടുത്തു തന്നെ യുദ്ധം ചെയ്തിട്ടുണ്ട്.പക്ഷെ കപട വിശ്വാസികള്‍ക്കെതിരെ മക്കത്തോ മദീനത്തോ വെച്ച് എന്തെങ്കിലും യുദ്ധം നടത്തിയിട്ടുണ്ടോ? ഒരിക്കലുമില്ല. പക്ഷെ ജിഹാദ് നടത്തിയിട്ടുണ്ട്. രണ്ടു പേരോടും കല്‍പ്പന ഒന്ന് തന്നെ പക്ഷെ അവിശ്വാസികളോട് ആയുധമെടുത്തുള്ള ജിഹാദും കപട വിശ്വാസികളോട് ആദര്‍ശത്തിന്റെ ജിഹാദും ചെയ്തു എന്ന് മാത്രം.

ഏറ്റവും ശ്രേഷ്ടമായ ജിഹാദ് ഏതെന്ന് റസൂല്‍ (സ) പറയുന്നുണ്ട്. അക്രമിയായ ഒരു ഭരണാധികാരിയുടെ മുമ്പില്‍ സത്യം തുറന്നു പറയലാണത്. ഇതിന് കുറച്ചു ധൈര്യം മാത്രം പോര. നല്ല തന്റേടവും കരളുറപ്പും വേണം. എന്നാല്‍ ഇരുട്ടിന്റെ മറവില്‍ ഒരാളെ വെട്ടാനും ആരും കാണാതെ ബസ്‌ സ്റ്റാന്റിലോ മാര്‍ക്കറ്റിലോ പോയി ഒരു ബോംബ് വെയ്ക്കാനും തീരെ ധൈര്യം വേണ്ട. ഏത് ഭീരുവിനും സാധിക്കുമത്. അതത്ര വലിയ ഒരു ആനക്കാര്യം ഒന്നുമല്ല. ഇനിയതല്ല ദൈവ പ്രീതിക്ക് വേണ്ടി ഒരു ജിഹാദായിട്ടാണ് ഇത് നടത്തിയതെങ്കില്‍ ധൈര്യത്തോട്‌ കൂടി ഏറ്റു പറയണം. അല്ലാതെ ഒരു സമുദായത്തിന് മുഴുവന്‍ മോശപ്പേര് ഉണ്ടാക്കി വെച്ച് തന്റെ ഉമ്മ പെങ്ങമ്മാരെ പോലീസിനും നാട്ടുകാര്‍ക്കും ഞരങ്ങാന്‍ വിട്ടുകൊടുത്തു കൊണ്ട് മുങ്ങലല്ല. ചെയ്തത് ശരിയെങ്കില്‍ അതും സ്വര്‍ഗ്ഗത്തിന് വേണ്ടിയാണെങ്കില്‍ എന്തിന് പേടിച്ചോടണം.

ആയുധമെടുത്തു കൊണ്ടുള്ള ജിഹാദിന് ഇന്ത്യയിലെ മുസ്ലീങ്ങള്‍ ഇപ്പോള്‍ ബാധ്യസ്ഥരാണോ? ആലോചിക്കേണ്ടതുണ്ട്. അങ്ങിനെയുണ്ടെങ്കില്‍ നമ്മള്‍ കുറ്റകാരാവും. നമസ്ക്കരിച്ചത് കൊണ്ടും നോമ്പ് എടുത്തതുകൊണ്ടും മാത്രം രക്ഷപ്പെടില്ല. യുദ്ധത്തിന്റെ സമയത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യാന്‍ ഓരോ മുസ്‌ലിമും ബാധ്യസ്ഥരാണ്. എപ്പോഴാണ് ഒരു പ്രദേശത്തെ മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ സായുധരായി സംഘടിക്കാനും ആയുധമെടുത്ത് യുദ്ധം ചെയ്യാനും തയ്യാറാവേണ്ടത്. ഖുര്‍ആനിന്റേയും ഹദീസിന്റെയും വെളിച്ചത്തില്‍ പഠിക്കേണ്ട ഒരു മുസ്‌ലിം ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടത് അഞ്ച് കാര്യങ്ങളാണ്.

@ മുസ്‌ലിം-ശത്രു അനുപാതം കൃത്യമാവണം.

"നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്ന് ക്ഷമാശീലരായ ഇരുപതുപേരുണ്ടായിരുന്നാല്‍ ഇരുനൂറ് പേരെ അവര്‍ക്ക് ജയിച്ചടക്കാം.നിങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തില്‍ നിന്ന് നൂറ് പേരുണ്ടായിരുന്നാല്‍ സത്യനിഷേധികളില്‍ നിന്ന് ആയിരം പേരെ അവര്‍ക്ക് ജയിച്ചടക്കാവുന്നതാണ്." (സൂറത്ത് അന്‍ഫാല്‍)അതായത് ശത്രു നമ്മുടെ പത്ത് ഇരട്ടിയുണ്ടെങ്കിലും യുദ്ധം ചെയ്യേണ്ടതായി വരും. അങ്ങിനത്തെ സാഹചര്യം ഉണ്ടാവും എന്നാല്‍ അടുത്ത വരിയില്‍ തന്നെ പടച്ചവന്‍ നമുക്ക് ലഖൂകരണം നല്‍കുന്നുണ്ട്. സംഘടിത ശക്തിയുടെ ദൗര്‍ബല്യം അല്ലെങ്കില്‍ വിശ്വാസത്തിന്റെ കുറവ് മൂലം നമുക്കതിന് സാധിക്കില്ല. അതുകൊണ്ട് തന്നെ നമ്മുടെ ബലഹീനത കണക്കിലെടുത്ത് ഈ അനുപാതം പടച്ചവന്‍ കുറച്ച് കൊണ്ട് വന്നു. ഒന്നിന് പത്ത് എന്നത് ഒന്നിന് രണ്ട് ആക്കി കുറച്ച് . ചുരുക്കി പറഞ്ഞാല്‍ ശത്രുക്കളുടെ പകുതിയെങ്കിലും മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ ഉണ്ടാകണം എന്നര്‍ത്ഥം. ഇങ്ങിനെയുണ്ടെങ്കില്‍ നമുക്ക് യുദ്ധം ചെയ്യാം. ഇതില്‍ കുറവ് അതായത് ഒന്നേ അനുപാതം രണ്ട് എന്ന കണക്കിന് മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ ഇല്ലെങ്കില്‍ സായുധ ജിഹാദ് ചെയ്യേണ്ടതില്ല എന്ന് പടച്ചവന്‍ അറിയിച്ചിരിക്കുന്നു എന്ന് നിങ്ങള്‍ അറിയുക. ഇന്ത്യയിലെ മുസ്‌ലിങ്ങളും മറ്റിതരും നമ്മിലുള്ള അനുപാതം ഈ ജിഹാദ് എന്ന പേരും പറഞ്ഞു ആളുകളെ കൊല്ലാന്‍ പോകുന്നവര്‍ ഒന്ന് നോക്കേണ്ടതാണ് . കാരണം വചനം അല്ലാഹുവിന്റെതാണ്. ലാറ്റിനമേരിക്കന്‍ രാജ്യമായ ഫുജിയുടെയും പനാമയുടേയും ചരിത്രം ഒന്ന് പഠിച്ചുനോക്കേണ്ടതാണ് ഈ കൂട്ടര്‍. ആദ്യകാലത്ത് തന്നെ ഒരേ സമയത്ത് ഇസ്‌ലാം കടന്നു വന്ന രണ്ട് രാജ്യങ്ങളാണിവ.പനാമയില്‍ ആരൊക്കെയോ ജിഹാദിനെ കുറിച്ച് ഇവരോട് തെറ്റായി പറഞ്ഞു പറ്റിച്ചിട്ട് അവിടുത്തെ ഭൂരിപക്ഷം ജനതക്കെതിരെ യുദ്ധത്തിന് പ്രേരിപ്പിച്ചു. ഫലമോ ആ നാട്ടില്‍ നിന്ന് ഇസ്‌ലാം നാമാവശേഷമായി. എന്നാല്‍ ഫുജിയില്‍ നേരെ മറിച്ചായിരുന്നു.പക്വമതികളായ മത പണ്ഡിതരുടെ ഉപദേശം സ്വീകരിച്ച ആ നാട്ടുകാര്‍ ക്ഷമയോടെ ജീവിച്ചു. ഇന്ന് ഫുജിയിലെ നിര്‍ണായക ശക്തിയാണ് മുസ്‌ലിങ്ങള്‍

@ ശത്രുവാരെന്നു നിജപ്പെടണം.

"നിങ്ങളോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നവരുമായി അല്ലാഹുവിന്റെ മാര്‍ഗ്ഗത്തില്‍ നിങ്ങളും യുദ്ധം ചെയ്യുക". (സൂറത്ത് ബഖറ) കൃത്യമാണിവിടെ ശത്രു ആരെന്ന്.നമ്മളോട് യുദ്ധത്തിന് വരുന്നവരാണ് നമ്മുടെ ശത്രു.ഇന്ത്യയില്‍ ആരാണ് കൂട്ടരേ മുസ്‌ലിങ്ങളുടെ ശത്രു. ഇന്ത്യന്‍ ഗവേണ്‍മെന്റോ അതോ ഹിന്ദുക്കളോ അതുമല്ലെങ്കില്‍ രാഷ്ട്രീയ പാര്‍ട്ടികളോ.ഒന്ന് പറഞ്ഞുതരുമോ പ്രിയമുള്ളവരേ. യുദ്ധം ചെയ്തെങ്കില്‍ മാത്രമേ മുസ്ലിങ്ങള്‍ക്ക്‌ യശസ്സ് വരികയുള്ളു എന്ന് ആരാണ് സഹോദരാ പറഞ്ഞത്. നമ്മുടെ കേരളത്തില്‍ മുസ്‌ലിങ്ങളുടെ യശസ്സ് ചെറുതാണോ? എന്ത് ജിഹാദാണ്‌ കേരളത്തില്‍ മുസ്‌ലിങ്ങള്‍ ചെയ്തിട്ടുള്ളത്.

@ജിഹാദിന് മുമ്പ് പ്രബോധനം ചെയ്യണം.


"പ്രബോധനം നടത്താതെ യുദ്ധം ചെയ്യരുത്" (നബിവചനം). യമനിലേക്ക് മുആദുബിന്‍ ജബല്‍(റ)യെ പറഞ്ഞയക്കുമ്പോള്‍ റസൂല്‍(സ) നല്‍കിയ ഉപദേശങ്ങളില്‍ ഒന്നാണിത്. പ്രബോധനം കിട്ടിയിട്ടില്ലാത്ത ഒരു സമുദായത്തിനോ വ്യക്തിക്കോ നേരെ ആയുധമെടുക്കരുത് എന്ന് സാരം. തുടര്‍ന്ന് പറയുന്നു മഹാനായ പ്രവാചകന്‍(സ) " പ്രബോധനം ചെയ്താലും യുദ്ധം ചെയ്യരുത്, അവര്‍ ഇങ്ങോട്ട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നത് വരെ. ഇനി അവര്‍ ഇങ്ങോട്ട് യുദ്ധം ചെയ്താലും നീ തിരിച്ചു യുദ്ധം ചെയ്യരുത് , നിങ്ങളില്‍ ഒരാള്‍ കൊല്ലപ്പെടുന്നത് വരെ" എത്ര മഹത്തരമായ വാക്യമാണ് ലോക ഗുരു (സ) പഠിപ്പിച്ചു തന്നത്. ആയുധമെടുക്കാന്‍ പ്രേരിപ്പിക്കുന്ന വ്യക്തികളും രണ്ടാമതൊന്നു ചിന്തിക്കാതെ അതിനു തുനിയുന്ന സുഹൃത്തുക്കളും ഒന്ന് ചിന്തിക്കുക.തങ്ങള്‍ പ്രബോധനം നടത്തിയിട്ടുണ്ടോ എന്ന്. ഇല്ലെങ്കില്‍ നിങ്ങള്‍ക്ക് ആയുധമെടുക്കാനുള്ള അവകാശമില്ല എന്ന് പറയുന്നത് ഞാനല്ല. കാരുണ്യത്തിന്റെ പ്രവാചകനാണ്‌(സ).

@ജിഹാദിന്റെ അവസാനം തീരുമാനിക്കണം.

"കുഴപ്പം ഇല്ലാതെയാവുകയും മതം അല്ലാഹുവിനു വേണ്ടിയാവുകയും ചെയ്യുന്നത് വരെ നിങ്ങള്‍ അവരോടു യുദ്ധം നടത്തിക്കൊള്ളുക." (സൂറത്ത് ബഖറ)അവനവന്റെ ഇഷ്ടത്തിനനുസരിച്ച് ജിഹാദ് നിര്‍ത്താന്‍ അവകാശമില്ല.മറിച്ച് അതിന്റെ ലക്‌ഷ്യം കാണണം.അല്ലെങ്കില്‍ ഒരു സമാധാന കരാറോ സന്ധിയോ വേണം. സമാധാനത്തിന് തയ്യാറായാല്‍ നിങ്ങള്‍ തയ്യാറായിക്കോളൂ എന്ന് പടച്ചവന്‍ പറഞ്ഞത് അതോ കൊണ്ടാണ്.

@റസൂല്‍(സ)യുടെ എല്ലാ മര്യാദകളും ജിഹാദില്‍ പാലിക്കണം.

ജിഹാദിന് പുറപ്പെടുമ്പോഴുള്ള അദ്ധേഹത്തിന്റെ ഉപദേശം ശ്രദ്ധിക്കുക. "വൃദ്ധര്‍,സ്ത്രീകള്‍,കുട്ടികള്‍,ജോലിക്കാര്‍,ആശ്രമത്തില്‍ പ്രാര്‍ത്ഥനയുമായി കഴിയുന്ന സന്യാസിമാര്‍,ജീവികള്‍ എന്നിവരെ കൊല്ലരുത്.സസ്യ ജാലകങ്ങള്‍ നശിപ്പിക്കരുത്.ഒരു നിരപരാധിയേയും കൊല്ലരുത്." എന്നും തിളങ്ങുന്ന ഈ ഉപദേശം എന്തേ എന്റെ സുഹൃത്തുക്കള്‍ മറക്കുന്നത്.ബസ്‌ സ്റ്റാന്റിലും മാര്‍ക്കറ്റിലും റയില്‍വേ സ്റ്റേഷനിലും എല്ലാം ഈ കൂട്ടത്തില്‍ പെട്ടവര്‍ ഇല്ലായെന്ന് നിങ്ങള്‍ കരുതുന്നുവോ? റസൂല്‍(സ)യുടെ ഉപദേശങ്ങള്‍ കാറ്റില്‍ പറത്തുന്നവരെ,നിങ്ങള്‍ക്ക് എന്തുമാവാം . പക്ഷെ ഈ സമുദായത്തെ ഇങ്ങ് വിട്ടേക്ക്.

ബദര്‍ യുദ്ധത്തിന്റെ വേളയില്‍ പ്രവാചകന്‍ (സ) ശത്രുക്കളുടെ ഭാഗത്തുള്ള ചിലയാളുകളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി തന്റെ അനുയായികളെ ഉപദേശിക്കുന്ന ഒരു രംഗമുണ്ട്‌. ആളുകളുടെ പേരെടുത്ത് പറഞ്ഞുകൊണ്ട് തന്നെ പറയുന്നു അദ്ദേഹം. ആ ആളിനെ നിങ്ങള്‍ വധിക്കരുത് കേട്ടോ.കാരണം മുസ്ലിമല്ലാത്ത ആ മനുഷ്യന്‍ മുസ്ലിങ്ങളായ നമ്മളെ മുമ്പ് സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. വേറെ ഒരാളെ ചൂണ്ടിക്കാട്ടി പറയുന്നു,അദ്ദേഹത്തേയും കൊല്ലരുത് എന്ന്. കാരണം നമ്മള്‍ ത്വായിഫില്‍ ബുദ്ധിമുട്ടനുഭവിച്ചപ്പോള്‍ അദ്ദേഹം നമ്മെ സഹായിച്ചിട്ടുണ്ട്. ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്തിലെ മുസ്ലിങ്ങളല്ലാത്ത ഒരു പാട് പേരുണ്ട് നമ്മളെ സഹായിച്ചവര്‍.മതമുള്ളവരും അല്ലാത്തവരുമായ സാമൂഹ്യ-രാഷ്ട്രീയ-സാംസ്കാരിക രംഗത്തുള്ള ആ നല്ല മനുഷ്യര്‍ നമ്മുടെ ശത്രുക്കളല്ല മിത്രമാണ് എന്ന് മനസ്സിലാക്കുക. അവരേത് പാര്‍ട്ടിയാകട്ടെ ജാതിയാകട്ടെ .മുസ്‌ലിം സമുദായം മറക്കരുത് അവരെ ഒരുനാളും. മറിച്ച് ചെയ്യുന്നുവെങ്കില്‍ അത് പ്രവാചകന്‍(സ)യുടെ കല്‍പ്പനകള്‍ക്ക് വിരുദ്ധമാകും എന്ന് ഓര്‍ക്കുക.

പ്രിയമുള്ളവരേ, ഒരു നിരപരാധിയെ കൊന്നാല്‍ മുഴുവന്‍ ആളുകളെയും കൊന്നതിനു തുല്യമാണെന്ന് നമ്മളെ പഠിപ്പിച്ചത് മഹാനായ മുഹമ്മദ്‌ നബി(സ)യാണ്.അദ്ധേഹത്തിന്റെ അനുയായികള്‍ അജ്ഞത കൊണ്ട് കാണിച്ചുകൂട്ടുന്ന ഈ അക്രമങ്ങള്‍ കാണുമ്പോള്‍ വല്ലാത്ത വിഷമം തോന്നുന്നു. മഹാനായ ഖലീഫ ഉമര്‍(റ)നമസ്ക്കരിച്ചു കൊണ്ടിരിക്കുമ്പോള്‍ അബൂ ലൂല എന്ന ഒരു ജൂതന്‍ വന്ന് അദ്ധേഹത്തെ കുത്തിക്കൊലപ്പെടുത്തി .ഈ ഘാതകനെ ഉമര്‍(റ)യുടെ മകന്‍ അബ്ദുള്ള പകരം കുത്തിക്കൊന്നു.ഇസ്ലാമിക ശരീഅത്ത്‌ പ്രകാരം അബ്ദുല്ലയെ കൊല്ലണമെന്നാണ് വിധി വന്നത്. പിതാവിന്റെ ഘാതകനെ കൊല്ലാന്‍ അയാള്‍ക്കാര് അധികാരം കൊടുത്തു എന്ന് ചോദ്യമുണ്ടായി. അദ്ദേഹം ഖലീഫയൊന്നുമല്ലല്ലൊ. ഉമര്‍(റ)യുടെ ഘാതകനെ കൊല്ലാന്‍ തന്നെയാണ് വിധിയുണ്ടാവുക.പക്ഷെ അയാളെ കൊല്ലേണ്ടത്‌ ഉമര്‍(റ)യുടെ മകനോ കുടുംബമോ ഒന്നുമല്ല.ഇസ്ലാമിക ഭരണകൂടമാണ്‌ ചെയ്യേണ്ടത്.അതുകൊണ്ട് ഖലീഫ ഉമര്‍(റ)യുടെ മകന്‍ അബ്ദുല്ലയെ കൊല്ലണമെന്ന് പ്രവാചക അനുയായികള്‍ സംയുക്തമായി അഭിപ്രായം പറഞ്ഞു,.അതാണ്‌ ഇസ്‌ലാമിന്റെ നീതി. വായിക്കുമ്പോള്‍ കോരിത്തരിക്കും .

എന്നിട്ടാണ് നിരപരാധിയായ മനുഷ്യരെ ബോംബ് വെച്ചും വെട്ടിയും കൊലപ്പെടുത്തുന്നത്. ഇസ്‌ലാം എന്തെന്ന് പഠിക്കണം.അല്ലാതെ ഇസ്‌ലാമിന്റെ പേരില്‍ ജിഹാദ് എന്നും പറഞ്ഞു പുറപ്പെട്ടിട്ട് ഒരു കാര്യമില്ല. മഹാനായ പ്രവാചകനെ(സ)കപടവിശ്വാസികള്‍ കൊലപ്പെടുത്താന്‍ ശ്രമിച്ചപ്പോള്‍ വിവരമറിഞ്ഞ പ്രവാചകന്റെ(സ) അനുയായികള്‍ അയാളെ കൊല്ലണമെന്ന് പറഞ്ഞു.എന്നാല്‍ പ്രവാചകന്‍ അവരെ തടഞ്ഞു.എന്നിട്ട് പറഞ്ഞു:"അത് വേണ്ട കാരണം ആളുകള്‍ പിന്നീട് പറയും ഞാന്‍ ഇപ്പോള്‍ ശത്രുക്കളെ കൊന്നുകഴിഞ്ഞിട്ടു ഇനി സ്വന്തം അനുയായികളെ കൂടി കൊല്ലുന്നുവെന്ന്.അത് എന്റെ സമുദായത്തിന് ദോഷപ്പേര് ഉണ്ടാക്കും.." തന്റെ സമുദായത്തിന് താന്‍ മൂലം ഒരു മോശമായ പേര് വരുന്നത് പോലും ആ സമുദായ സ്നേഹിക്ക് ചിന്തിക്കാന്‍ കഴിയുന്നില്ല.പ്രിയമുള്ള സുഹൃത്തുക്കളെ നിങ്ങള്‍ ആ പ്രവാചകന്റെ(സ) അനുയായികളാണെങ്കില്‍ ‍ഇത് ശ്രദ്ധിക്കേണ്ടതാണ്. എന്റെ ഒരു പ്രവര്‍ത്തി കാരണം എന്റെ സമുദായത്തിന് ആളുകളുടെ ഇടയില്‍ ഒരു ദുഷ്പ്പേര് വരുന്നുവെങ്കില്‍ അത് ഉപേക്ഷിക്കേണ്ടത് ഒരു മുസ്ലിമിന്റെ ബാധ്യതയാണ് എന്ന് ഓര്‍മ്മിക്കുക.അതിന് ഈ ബദര്‍ ദിനം സഹായകമാകട്ടെ . അല്ലാഹു അനുഗ്രഹിക്കട്ടെ.